کارگران ایران و جهان !
روز اول ماه مه ، روزجهانی کارگر را به شما تبریک می گویم . این روز ، بخاطر استقامت کارگران در برابر خشونت سیاسی دولتهای کارگزار سرمایه داری جهانی و در اعتراض به بهره کشی طاقت شکن کارگران ، روز جهانی گشت . با وجود این ، امروز، در بخش بزرگی از جهان ، انسانها کار برای پرداختن بدان ندارند . کارگرانی نیز که کار دارند، منزلت، بمعنای حقوق تضمین شده ندارند . تهدید به بیکاری پدیده ای جهانی گشته است و کارگران سراسر جهان بدان تهدید می شوند . استقلال سرمایه داری جهانی از دولتها ، بدو امکان داده است سرمایه و کار و دیگر نیروهای محرکه سراسر جهان را به مهار خویش در ﺁورد و در هر جا میزان سود را حداکثر یافت، بکارشان اندازد . بخش بزرگی را از جریان تولید خارج و در انواع قمارهای اقتصادی بکار گیرد . به تخریب این نیروها و محیط زیست نیز ابعادی ببخشد که حیات بر روی زمین را به جد تهدید می کند . ﺁزادی و حقوق انسان را از او بستاند و برده داری بی رحمانه ای را که نظام مزدوری است به انسان امروز تحمیل کند . و این تجاوزگریها و جنایتها را جهانی شدن بخواند.
کارگران !
در برابر این واقعیتهای ملموس ، پیش از این ، سازمانهای سیاسی بودند که مدعی حمایت از کارگران بودند . هنوز نیز، بوقت انتخابات ، داوطلب حمایت از کارگران و حقوق ﺁنها می شوند . با وجود این ، نابرابری و خشونت و ﺁسیبهای اجتماعی در سرتاسر جهان فزون تر شده اند و می شوند . در غرب نیز ، در مقایسه با نیم قرن پیش، سهم سرمایه از تولید ، از سهم کارگران ، سال به سال بیشتر شده است . سندیکاهای کارگری ، در کشورهائی که تشکیل ﺁنها ﺁزاد است، در برابر دولت کارگزار سرمایه داری جهانی توان لازم را، برای دفاع مؤثر از حقوق کارگران، ندارند .
در وضعیتی چنین ، پراکندگی کارگران و زحمتکشان ، بخصوص بگاه انتخابات در کشورهائی که هنوز رأی رأی دهندگان به حساب است و پراکندگی ﺁنها وقتی پای دفاع از حقوق خودشان توسط سندیکاهای کارگری بمیان است ، سلطه سرمایه داری را بر کارگران فزون تر ساخته و استبداد سرمایه سالاران را فراگیر تر کرده است .
ﺁیا زمان ﺁن نشده است که کارگران حقوق و مسئولیتهای خویش را در متحقق کردن این حقوق بشناسند و دست بکار متشکل شدن و برخاستن بگردند ؟ بدیهی است تشکل و جنبش کارگران و زحمتکشان نیاز به بیان ﺁزادی بمثابه اندیشه راهنما دارد . بیانی که به عموم زحمتکشان و بسا عموم اعضای جامعه امکان دهد بر میزان حقوق انسان و حقوق جمعی و با عزم بر پایان دادن به سلطه سرمایه داری و دیگر بنیادهای جامعه بر انسان، در ﺁزادی، زندگی را سازمان دهند . نظام اجتماعی باز و تحول پذیری را بوجود ﺁورند که ، در ﺁن، تصمیم گیرنده انسان است .
کارگران ایران !
وضعیت شما بازهم بدتر است . اقتصادی که مافیاها بر ﺁن حاکمند و بر محور رانت خواری اداره می کنند، ایجاد نقدینه و افزودن بر تورم را وسیله به حداکثر رساندن رانت خواری کرده است . توضیح این که افزایش نقدینه تورم را بیشتر می کند . تورم ورود کالاها را توجیه می کند . واردات جانشین تولید داخلی می شوند . کارخانه ها اگر تعطیل نشوند، مجبور می شوند با ظرفیت کم کار کنند . در نتیجه، بیکاری و پرداخت نشدن دستمزدها و فقر کارگران روز افزون می شود . کارگران و زحمتکشان ایران هیچ وسیله دفاع از حقوق خود را نیز ندارند . تشکیل سندیکا ممنوع است و سازمانهای سیاسی نیز ابزارهای دولت مافیاهای نظامی - مالی و، بنا بر این، ضد کارگران و زحمتکشان ایران هستند .
در این وضعیت، نه تنها شما کارگران می باید مسئولیت تحقق بخشیدن به حقوق خویش را برعهده بگیرید و تشکل و توانائی جنبش سراسری کشور را پیدا کنید، بلکه می باید با زنان و دانشجویان و دانشگاهیان و معلمان و کارکنان دولت، که نیازمند جنبش برای تحقق بخشیدن به حقوق خویش هستند ، متحد بگردید . بر بخش فعال و مولد جامعه است که به جنبش درﺁید و همگان را به جنبش ﺁورد و با از میان برداشتن ستون پایه های استبداد، جامعه خویش را ﺁزاد و ایران خود را مستقل بگرداند .
سرکوب جنبش های اجتماعی زنان و کارگران و معلمان و دانشگاهیان - که بطور پراکنده انجام می گیرند و رژیم مافیاها بدانها صفت " برانداز " می دهد از اینرو سرکوبشان می کند - می باید به شما بیاموزد که حق را یا همه دارند و یا هیچ کس ندارد .
کارگران ، زنان ، معلمان و دانشگاهیان ایران بهوش باشید !
هرکس حق خود را نمی شناسد و به حق خود عمل نمی کند، مانع از ﺁن می شود که دیگری نیز حق خود را بشناسد و به ﺁن عمل کند . هیچ کس بر ضد دیگری حقوقمند نمی شود . همه باهم از حقوق انسان برخوردار می شوند و می توانند از سلطه اقلیت زورمدار بر دولت و دیگر بنیادهای جامعه خلع ید کنند و با استقرار دولت حقوقمند و جامعه ای که، در ﺁن، رابطه ها بر میزان حقوق است، زندگی در خور انسان حقوقمند را در ﺁزادی بسازند و مردمی ﺁزاد در ایرانی ﺁباد و مستقل بگردند . شما توانائی ساختن این ایران را دارید برخیزید .
