گزارش - تحلیل از ایران

ترس و توهم و توجیه و رهنمود، همه، گویای روحیه ها و رفتارها پیشاروی خطر جنگ و محاصره اقتصادی:

روز به روز خطر فشار تحریم و یا حمله امریکا به ایران در حال تشدید است و در ایران دو دسته مردم و حاکمان در وضعیتی کاملا دوگانه قرار دارند .
دولت و حاکمان ایران کاملا در توهمی عجیب گرفتار ﺁمده اند . گویا عقل را از دست داده اند و با چشمانی بسته به سوی نابودی در حرکت هستند . هنوز ارتش امریکا کار خود را در عراق شروع نکرده بود که امیر قطر یک سفر به عراق نمود و با صدام حسین وارد مذاکره شد و به او گفت :
یا " رئیس " ! امریکا در حال نزدیک شدن به عراق است و تصمیم دارد که به این کشور حمله کند . صدام حسین در حالی که لبخندی تمسخر ﺁمیز به امیر قطر می زد، گفت : کدام امریکا ؟ امریکا قدرت حمله به عراق را ندارد .
امیر قطر به وی گفت : ما ﺁمده ایم با شما صحبت کنیم و شما را متقاعد کنیم که دیگر هیچ راهی برای ادامه حکومت شما باقی نمانده است . بگذارید ما واسطه بشویم و از امریکا بخواهیم اجازه بدهد شما همراه با خانواده از عراق خارج شوید.
صدام در حالی که در توهم قدرت بلامنازع خود غرق بود، بار دیگر نگاهی به امیر قطر کرد و گفت : راستی شما چرا پایگاه در اختیار امریکا قرار داده اید ﺁیا فکر نکرده اید بعد از نابودی امریکا، به مردم خود چه خواهید گفت ؟ و در حالی که با تمسخر به او و افکار او می نگریست، افزود :امریکا ﺁنقدر مشکل دارد که توان حمله به عراق و برانداختن دولت صدام حسین را ندارد .
در ﺁن ایام بود که صدام حسین در تلویزیون عراق ظاهر شد و در حالی که بسته ای کوچک در دست داشت ، الدرم و بلدرم گفت . پیش از ﺁنهم، در یک انتخابات قلابی ، از مردم عراق ، رأی صد در صدی گرفته بود . صدام حسین مانند احمدی نژاد و ذوالقدر خالی می بست که امریکا را به زودی نابود می کنیم . هم او می دانست و همین این دو نفر که این حرفهایی که می زنند برای ترساندن دیوانه ای مانند بوش کافی نیست و این کشورهای ﺁنان است که زیر تهاجم ددمنشانه امریکا نابود خواهد شد و سرنوشت همه مستبدان مرگ در ویرانه هائی است که بر جا می گذارند .
ﺁن زمان صدام حسین ، مستبد خود کامه، مانند سران حکومت ایران، چنان در توهمات و تخیلات خود غرق شده بود که باور نمی کرد امریکا به عراق حمله میکند .
سران مستبد رژیم ایران در انزوائی که خود را بدان گرفتار کرده اند، همانند که صدام بود : ﺁن زمان، تحلیلگران نادان ایرانی می گفتند امریکا در گیر جنگ با افغانستان است و درگیر مسئله اسراییل و مشکلات زیادی دارد و توان باز کردن جبهه ای دیگر در عراق را ندارد و مردم عراق شیعه هستند و ﺁماده شهادت و ارتش عراق با وجود سالها جنگ ﺁمادگی لازم را برای دفاع از کشور خود را دارد .
تحلیلگران نظامی نادانی مانند عباسی و رشید و تحلیلگران سیاسی نادانی مانند شریعتمداری و محسن رضایی و ... هر روز در تلویزیون ظاهر می شدند و از پیروزی های ارتش عراق و توان رزمی ارتش ﺁن کشور و قدرت موشکیش لاف می زدند و این طور نتیجه می گرفتند که امریکا ممکن است بتواند شهرهای کوچک عراق را بگیرد اما گرفتن شهرهای بزرگ عراق برای او با توجه به جنگهای خیابانی امکان پذیر نیست و اگر باشد سالها این جنگ به طول خواهد کشید .
در ﺁن روزها، همین مشاورانی که احمدی نژاد به ﺁنها می بالد، بر روی نقشه راههای حرکت امریکا به سوی بغداد را نشان می دادند و می گفتند ارتش عراق در این محل ها مستقر شده است و عن قریب است که وارد جنگ با ارتش امریکا شود و ضرباتی کاری به ﺁن وارد کند .
ﺁن زمان، همین حسن عباسی استراتژیست نادان سپاه پاسداران در مورد توان موشکی صدام حسین لافها میزد . از جمله می گفت : این موشکها می توانند ارتش امریکا را به زانو در ﺁورند . و تأکید می کرد: اگر صدام به اسراییل حمله کند ارتش امریکا مجبور به عقب نشینی خواهد شد .
ﺁنها می گفتند با وجودی که امریکا به تنهایی و بدون اجازه سازمان ملل وارد این جنگ شده است باید به زودی در مقابل فشارهای سیاسی تسلیم شود و دست از پیشروی بردارد و...
روزهای بعد، تلویزیون صدام را در میان مردم نشان داد. او هنوز باور نداشت ارتش امریکا وارد بغداد می شود و او باید به مخفی گاه پناه برد . در جلسه ای از وزیران و سران ارتش به او گفته بودند موفق به ساخت سلاحی شدیم که بکارش می بریم و از ارتشهای امریکا و انگلیس یکی را باقی نمی گذاریم . تا ورود امریکا ببغداد، او دائم می پرسید : ﺁن سلاح چه شد و چرا بکارش نمی برید !
وی می پنداشت که دروغهای صحاف در صداو سیمایش راست هستند و تبلیغات صدا و سیما حاکی از این که مردم در حال ثبت نام برای عملیات استشهادی هستند و به زودی هر عراقی با بستن بمبی به خود بخشی از ارتش امریکا را نابود می کند، راست است . به امید اسلحه مرموز بود و در عالم خیال، نیروهای عراق را می دید که به قوای امریکا و انگلستان حمله برده و از کشته پشته می سازند . اما هیچ خبری نشد و حکومت پوشالی صدام حسین که در جنایت را روش حکومت کردن، دست خامنه ای را از پشت بسته بود، مانند خانه عنکبوت ویران شد و کشوری ویران و عرق در خون مردم عراق برجا گذاشت و بالای چوبه دار رفت .
اگر ﺁن زمان، مردم عراق تلاش می کردند حکومت صدام را خود از کار برکنار کنند این همه ویرانی مرگ و دربدری را تحمل نمی کردند و وطنی ﺁزاد و ﺁباد داشتند .
ﺁمار ها نشان می دهد مردم عراق، در این مدت، حدود 700 هزار کشته داده اند و یک میلیون و نیم هم از وطن ﺁواره شده اند . کشته ها و معلولهای دو جنگ یکی با ایران و دیگری با امریکا و متحدانش در 1990 و 500 تا 800 هزار نفری که در دوران محاصره اقتصادی تلف شدند - اغلب کودک - ، تصوری دقیق تری از عراق امروز بدست می ﺁید . عراقی که در عمل تجزیه شده و گرفتار جنگ داخلی است و بقول سازمان ملل، روزانه 100 تن کشته می دند . حال ﺁن که اگر خود مردم تصمیم به تغییر حکومت می گرفتند و متحد بر می خاستند ، اگر هم کشته می دادند، بسا یک پنجاهم نیز نمی شد . کشورشان نیز ویرانه نمی گشت .
اگر مردم عراق تلاش می کردند با همان روش که مردم ایران خود را از دست شاه و رژیمش ﺁزاد کردند، رژیم صدام را سرنگون می کردند و با درس گرفتن از تجربه مردم ایران، سرنوشت خود را به دست کسانی چون خمینی و دست یاران او ( بهشتی و هاشمی رفسنجانی و خامنه ای و خلخالی و محمدی گیلانی و جنتی و... ) نمی دادند ، ﺁن وقت بود که الگو می شدند .
اما اینکه امریکا بخواهد به مردم کشوری دموکراسی هدیه کند دروغی بیش نیست . اکثر کشورها این واقعیت را خوب دریافته اند . پس امریکا می باید بداند که ﺁزادگان ایرانی نخواهند گذاشت ﺁلترناتیو از نوع ﺁلترتاتیوهای افغانی و عراقی بسازد و به بهانه استقرار مردم سالاری به ایران حمله کند . بدین خاطر است که حالا دیگر ، " مقابله با خطر ایران برای منطقه " را دست ﺁویز کرده است .
* گفتگو در جلسه شورای امنیت ملی بیانگرحال و روز سران مافیاهای حاکم بر دولت و وضعیتی که خود را در ﺁن می بینند :

چند روز پیش، در جلسه شورای امنیت ملی، بحث بر سر این بود که ﺁیا امریکا به ایران حمله می کند یا نه ؟
●عموم تحلیلگران حاضر می گفتند امریکا توان حمله به ایران را ندارد . ● عده ای گفته اند : ما در حال باز کردن جبهه های دیگر بر ضد امریکا هستیم تا ﺁنها را گرفتار درگیریهای دیگر نماییم و قدرت نظامی ﺁن کشور را تقسیم کنیم .
● برخی گفته اند: امریکا از ترس مردم ایران وارد کشور نمی شود و اگر هم حمله کند شاید بتواند برخی از پایگاههای ایران را بزند و به ﺁنها اسیب وارد نماید . در ان صورت، ما با ﺁتش سنگین می توانیم کمر امریکا را در منطقه که اسراییل است را بشکنیم و کاری کنیم که امریکا مجبور به عقب نشینی شود .
● یکی گفته است : قدرت عملیات استشهادی ما در تمام دنیا می تواند کار ساز باشد و موجب وحشت امریکا خواهد شد . ● یکی دو نفری گفته اند: ایران با توجه به توان بالای موشکی و تبعیت مردم از رهبری و اسلام می تواند در برابر امریکا مقاومت کند و ﺁن را از پای در ﺁورد .
● برخی دیگر که در تفکر مانند ذوالقدر و شریعتمداری و شیخ الاسلام هستند، گفته اند : به ﺁسانی می توانیم امریکا را شکست دهیم و علاوه بر ﺁن می توانیم کاری کنیم که کشورهای عربی منطقه از ما یاد بگیرند که چگونه باید به حساب امریکا رسید .
● یکی دو نفر هم از حضور امام زمان صحبت کرده و گفته اند: شرایط ﺁماده است و اگر این کار را بکنیم می توانیم شرایط ظهور امام را فراهم ﺁوریم . این کار برای ما کافی است . حتی اگر بتوانیم به اسراییل ﺁسیب برسانیم که می توانیم، در برابر امام زمان، سربلند می شویم و همین برای ما کافی است
در میان ﺁنها کسی نبوده است بگوید : اینهمه شعار دادن ها و خالی بندی ها بر روی کاغذ جز فرصت را از دست دادن و با سرﺁمدن مهلت شورای امنیت، فرصتی دیگری به امریکا دادن ، چه سودی دارد ؟
سران رژیم نیز خود را راحت کرده اند : ﺁنها در جلسات شورای امنیت حضور پیدا نمی کنند. هر کدام برای خود یک نماینده نادان تر از خود معین کرده اند و این نماینده ها هستند که سر میز مذاکره می نشینند. این نماینده ها یا اطلاعاتی و یا سپاهی و یا کارشناسانی هستند که دورتر از نوک بینی خود را ممی بینند . به همین دلیل در جلسات شورای امنیت ملی، تنها چیزی که بر مبنای بحث نمی شود، واقعیت ها هستند .
● جالب اینجا ست که یکی گفته است: امریکا اگر جرات دارد وارد خاک ایران بشود تا ببیند در هر کوی و برزن بمبی از جوانان ﺁماده شهادت است و ما کاری می کنیم که برای همیشه تاریخ این جنگ به یادگار بماند!
این گفتگو نمونه ای از گفگوها درجلسات شورای امنیت کشور است . عده ای بچه و نادان و بی اطلاع از جهان و امکانات کشورهای دیگر در ﺁن، جمع می شوند تا به " شور " بنشینند و در باره سرنوشت کشور تصمیم بگیرند .
در جلسه ها لاریجانی و احمدی نژاد و بروجردی و عسگری و ذوالقدر و رحیم صفوی و ... شرکت ندارند . برغم شعارها و خالی بندی ها، سران رژیم هر کدام به دنبال سر و سامان دادن به وضعیت خود در صورت پیش ﺁمدن جنگ و یا نا ممکن شدن ادامه حیات رژیم هستند و برای فرار به مسکو برنامه گذاری می کنند . بنا بر اطلاع، برخی از مقامات برای دوران مخفی شدن خود دست به تدارک امکان زندگی در مسکو زده اند .