شکست تشکیل جبهه شرق بر ضد غرب :

•  در 3 مهر ، آفتاب، به قلم مهران قاسمی ، چرائی شکست گرایش به شرق رژیم مافیاهای نظامی - مالی را توضیح داده است . عنوان مقاله " غلبه ایدئولوژی بر پراگماتیسم ، شکست نگاه به شرق ":
رئیس جمهور ایران از روزهای نخست حضور خود در ساختمان ریاست جمهوری اعلام کرده بود که دیپلماسی تهران را سمت و سویی شرقی خواهد داد تا شاید بدین وسیله از اتکای دستگاه سیاست خارجی بر متحدان غربی که او و همفکرانش نامطمئن می دانستند ، کاسته و همزمان بر گ های دیگری را در دستان دیپلمات های ایرانی قرار دهد . با چنین نگرشی بود که منوچهر متکی وزیر امور خارجه جدید ،سیاستهای نوین خارجی کشور را در جمع فارغ التحصیلان شبه قاره هند شرح داده و همزمان میزبان وزیر خارجه هند شد تا اثبات کند "نگاه به شرق " از اندیشه به عمل درآمده است .
ادبیات دیپلمات های ایرانی نیز که عموما از تجربه چندانی برخوردار نبودند ، با این تغییر رویکرد متحول شد . نگاه به شرق که قرار بود استراتژی جدید دولتی باشد که رئیس جمهور ﺁن از همان روزهای مبارزات انتخاباتی انتقاد از غرب را در دستور کار خود قرار داده و برقراری رابطه با جهان اسلام و کشورهای منطقه را اولویت نخست خود می دانست ، هنگامی که احمدی نژاد در کسوت ارشد ترین دیپلمات ایرانی در پشت تریبون سازمان ملل ترجیح داد فرصت خود را به حمله به امریکا و انتقاد از رویکرد غرب و همزمان وعده انتقال دستاوردهای تکنولوژیک ایران در عرصه هسته ای به سایر کشورهای مسلمان اختصاص دهد ، بیش از پیش در کانون توجهات قرار گرفت .
این تغییر رویکرد شاید با توجه به شرایط ویژه ایران و به طور خاص پرونده هسته ای و لزوم یافتن متحدین جدید قابل توجیه بود . کارشناسان داخلی و خارجی عمدتا اعتقاد داشتند این گرایش به دلیل استفاده از حق وتو روسیه و چین و توان تاثیر گذاری هند بر روند تصمیم گیری در آزانس و در نهایت حتی در شورای امنیت است . کشورهای غیر متعهد نیز در این میان بی نصیب از توجه ایران نمانده بودند ، هر چند شاید کمتر کسی می توانست باور داشته باشد که آنان بتوانند بر خلاف روال معمول مقاومتی سرنوشت ساز در برابر غرب داشته باشند .
تصمیم گیری در قبال پرونده هسته ای ایران و تایید پیش نویس تهیه شده توسط کشورهای اروپایی و آمریکا ، ضربه سنگینی به سیاست شرق گرایی دستگاه دیپلماسی کشور محسوب می شد. عدم مخالفت هیچ یک از کشورهای عضو آژانس به استثنای ونزوئلا ، که به صورت سنتی تبدیل به مخالف ثابت هر طرح و پیشنهاد ارائه شده و یا حمایت شده از سوی آمریکا شده است ، در شرایطی روی داد که دیپلمات های جدید ایران مدت هاست ترجیح داده اند تخم مرغ های خود را در سبد شرقی ها بریزند.
همراهی روسیه و چین با قطعنامه ای که بر خلاف تبلیغات همچنان شمشیر داموکلس ارجاع به شورای امنیت را بر فراز سر ایران نگاه داشته و با تکرار اتهامات پیشین تنها با لحنی دیپلماتیک تر به جای اجبار مدیر کل به ارجاع پرونده، رسیدگی به "تخلفات" ایران را در صلاحیت شورای امنیت می داند و سکوت و رای ممتنع هند ، که در حقیقت نوعی همراهی با ارائه کنندگان قطعنامه محسوب می شود ، نشانه بارزی است از شکست گرایشی که با تکیه بر انگاره های ایدئولوژیک ، تمامی دستاوردهای دیپلماتیک 16 سال اخیر را در عرصه تعامل با غرب و تبدیل کردن آنان از مخالفان به بازیگران عرصه تعامل با کشور ، در مدتی نه چندان طولانی بر باد داده است.
پرسشی که اکنون فراروی مردان دستگاه سیاست خارجی ایران قرار می گیرد این است که در شرایطی که چین و روسیه ، دو کشوری که تمامی امیدها برای نقش بر آب کردن تلاش های امریکا در اعمال تحریم و یا هر اقدام خصمانه دیگری علیه ایران ، در صورت ارجاع پرونده به شورای امنیت به ﺁنها معطوف بود ، همراهی با غرب و به طور خاص امرکا را به یاری تهران و دفاع از حقوق بدیهی کشور ترجیح داده اند ، دستگاه دیپلماسی چه گزینه ای را فرا روی خود می بیند ؟ آیا قرار است همچنان بر شرکایی فرضی ، و نه واقعی ، که حتی حاضر به پرداخت هزینه اندک حمایت از تهران در شورای حکام نیستند ، برای حل مهم ترین بحران دوران معاصر تکیه شود ؟ و در نهایت اینکه آیا قرار است باز هم بهایی بیشتر برای غلبه نگاه ایدئولوژیک بر شعور پراگماتیک در عرصه دیپلماسی پرداخت شود ؟

•  در 3 مهر، بازتاب، زیر عنوان " شوک هندی به دیپلماسی ایرانی " نوشته است : در حالي كه حمايت قابل پيش‌بيني هند از قطعنامه شوراي حكام عليه ايران با انتقادات گسترده داخلي در اين كشور روبه‌رو شده است، ديپلماسي جمهوري اسلامي، هنوز در شوك رأي اين كشور به سر مي‌برد.
حمايت هند از قطعنامه اروپا عليه ايران، در حالي صورت مي‌گيرد كه علي لاريجاني، دبير شوراي عالي امنيت ملي، ماه گذشته در نخستين سفر خارجي خود، عازم هند شده و درباره موضوع پرونده هسته‌اي، مذاكراتي را كه از نظر وي موفق ارزيابي شده بود، با مقامات هندي انجام داده بود و محمود احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور نيز علاوه بر مذاكره با مقامات هندي در نيويورك، يك روز پيش از صدور قطعنامه عليه ايران تلفني با نخست‌وزير هند گفت‌وگو كرد.
در اين حال، احزاب چپ هند با محوريت حزب "CPI"، با ارزيابي مخالفت كشورشان با برنامه هسته‌اي ايران در چهارچوب توافق اتمي اين كشور با آمريكا، اين اقدام هند را رويگرداني از مواضع اصولي اين كشور در سياست خارجي آن در چهارچوب مواضع كشورهاي عدم تعهد ارزيابي كرده‌اند.
احزاب چپ كه از دولت "منموهان سينگ" حمايت مي‌كنند، در حال حاضر، امروز، شديدا رأي هند را ـ به همراه رأي آمريكا و اروپا براي ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت كه به خاطر برنامه‌هاي هسته‌اي‌اش بوده ـ مورد انتقاد قرار دادند و گفته‌اند كه دولت هند، تحت فشارهاي آمريكا اين كار را كرده است...
•  بی بی سی نیوز ( 26 سپتامبر ) قول سخنگوی وزارت خارجه هند را این سان نقل کرده است :
تصمیم شورای حکام ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی با موضع هند در قبال ایران خوانائی دارد . رأی موافق هند به قطع نامه هیچ ربطی به توافق اتمی اخیر هند با امریکا ندارد . مقامات حکومت هند امیدوارند که رأی این کشور صدمه ای به توافق 7 میلیارد دلاری ایران و هند در باره تحویل گاز به هند نزند . سخنگوی وزارت خارجه می گوید : دلیلی برای این که رأی هند صدمه ای به توافق وارد کند، نمی بینیم . هند نقش سازنده ای در دفاع از منافع مشروع ایران ایفا کرده است .