گرم شدن زمین و کاهش 20 درصد از تولید در جهان و نیاز به انرژی و نقش انرژی اتمی و ترس از انتشار اسلحه اتمی؟ :

▪ لوموند ( 10 دسامبر 2006) مقاله ای در باره گرم شدن زمین و نیاز به انرژی انتشار داده است واجد این نکات :
* دنیای فردا دارای انرژی اتمی خواهد شد . نیاز جهانیان به انرژی بیشتر و در همان حال گرم شدن زمین، انرژی اتمی را مقبول تر گردانده است . گزارش سر نیکلا استرن به حکومت انگلستان ، حاکی از ﺁنست که هرگاه کاری برای جلوگیری از گرم شدن زمین انجام نگیرد، 20 درصد از تولید جهان کاسته خواهد شد . این هشدار بنوبه خود انرژی اتمی را بازهم مقبول تر خواهد کرد .
* رویارو با افزایش قیمتهای نفت و گاز و گاه شانتاژهای کشورهای تولید کننده نفت کشورهای جهان را بیش از پیش برﺁن می دارد روی به انرژی اتمی بیاورند . این کشورها برخوردار شدن از انرژی اتمی را موجب تحصیل استقلال و امنیت از لحاظ انرژی می دانند . بخصوص که افکار عمومی ابرهای رادیو ﺁکتیو ناشی از فرسودگی نیروگاه اتمی چرنوبیل را از ید برده و اینک نگران اثر گل خانه ای و گرم شدن زمین است .
* بنا بر گزارش مطالعات غیر دولتی در باره بازار اروستاف ، 442 نیروگاه اتمی در 30 کشور جهان، در سال 2005، مشغول تولید انرژی بوده و 370000 مگاوات برق تولید کرده اند . با ایجاد 180 نیروگاه دیگر، قابلیت تولید تولید نیروگاهها می تواند به 600 هزار مگاوات افزایش یابد .
* در برابر خوشحالی صاحبان صنایع اتمی از وجود بازار چند صد میلیارد دلاری ، تنها اکولوژیستها نیستند که نگران چنین چشم اندازی هستند بلکه دوایر اطلاعاتی نیز نگرانی انتشار اسلحه اتمی هستند . هرچند این نیروگاه ها در کشورهائی ساخته خواهند شد که دارای نیروگاههای اتمی هستند، اما کشورهائی هم که فاقد نیروگاههای اتمی هستند ، از ﺁنها برخوردار خواهند شد .
داشتن نیروگاه اتمی بضرورت به ساختن و داشتن اسلحه اتمی نمی انجامد . اما کشوری که بخواهد اسلحه اتمی داشته باشد فرصت می یابد در خفا، اسلحه اتمی بسازد . کشوری که نیروگاه اتمی دارد ، 80 درصد راه رسیدن به اسلحه اتمی را پیموده است . بدیهی است 20 درصد باقی مانده راه، پر مانع است . هم از لحاظ تولید سلاح اتمی و هم از جهت داشتن تجهیزات موشکی و هواپیمائی بکار بردن ﺁن .
کارشناس امریکائی ، هانری اسکولسکی خاطر نشان می کند ظرف 30 سال گذشته، شمار کشورهای دارای بمب اتمی دوبرابر شده اند و در 30 ﺁینده، کشورهای دارای اسلحه اتمی باز دو برابر خواهند شد .
* در 1967 ، 5 کشور دارای اسلحه اتمی ( امریکا و روسیه و چین و فرانسه و انگلستان ) با تصویب قرار داد منع گسترش اسلحه اتمی به کشورهای دنیا حالی کردند که دیگر کشور دیگری نباید اسلحه اتمی پیدا کند . اما بعلت فقدان اراده سیاسی نتوانستند کشورهای دیگر را به رعایت قراردادی که خود بانیش بودند، وادارند . سه کشور هند و پاکستان و اسرائیل نیز وارد باشگاه صاحبان اسلحه اتمی شدند . هند اراده خویش را بر تولید اسلحه اتمی پنهان نکرد اما دو کشور پاکستان و اسرائیل در پوشش نیروگاه اتمی ، محرمانه اسلحه اتمی ساختند . هر سه کشور زیر بار امضای قرارداد منع گسترش اسلحه اتمی نرفتند . بخلاف این سه کشور، ایران و کره شمالی قرارداد منع گسترش اسلحه اتمی را امضاء کرده بودند .
اگر ایران و کره شمالی به خود جرأت تولید اسلحه اتمی را داده اند، از الگوی اسرائیل و پاکستان و هند پیروی کرده اند . ورود بدون اجازه به باشگاه اتمی، به اعضای جدید قدرت و اعتبار می بخشد و ﺁنها را از این امتیاز برخوردار می کند که سرزمین خود را از مقاصد تجاوزکارانه همسایه ها ، حفظ می کند . اسلحه اتمی این شهرت را دارد که برابر کننده است . یعنی کشورهای ضعیف تر را بر کرسی برابری با قوی تر ها می نشاند .
* نمونه های هند و پاکستان نشان داده اند که جامعه بین المللی نه می رنجانند و نه مجازات سبکی که می کنند، دیر می پاید. رئیس جمهوری ایران، محمود احمدی نژاد، این واقعیت را دریافته است که می گوید : زمان بسود ما است . ﺁن روشی که قدرتهای بزرگ می کوشند، از راه مجازات ایران و کره شمالی، بخاطر بلند پروازیهای اتمیش ، ترک گویند این روش است : در برابر ما، پرده دوم انتشار اسلحه اتمی بازی می شود .
* باری ، حقوق بین المللی بازدارنده محکم در برابر اشتهای ملتها به قدرت نیستند . بخصوص وقتی سر و کار ما با " دولتهای لات " می افتد . و رژیم بین المللی منع گسترش اسلحه اتمی بر تفتیش های ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، بنا شده است و این بازرسی ها، در جمع، ناکافی هستند . از جمله به این دلیل که تکنولوژی اتمی کاربرد دوگانه دارد .
قرارداد منع گسترش اسلحه هسته ای که در زمان جنگ سرد منعقد شده است، تیر خلاص را از ایران خواهد خورد اگر ایران، بعد از کره شمالی، وارد ﺁستانه تولید اسلحه اتمی شود . بلادرنگ بعد از این دو کشور، کشورهای دیگر نیز به این نتیجه خواهند رسید که چاره ای جز مجهز شدن به اسلحه اتمی نخواهند داشت . زیرا دولتهائی که از مجهز شدن به اسلحه اتمی چشم پوشیده بودند اطمینان داشتند که همسایه ﺁنها نیز به این اسلحه مجهز نخواهد شد . در این صورت، قرارداد کاغذ باطله ای بیش نخواهد شد .
* نامزدهای ورود به باشگاه اتمی کم نخواهند بود : ژاپن و کره جنوبیو تایوان در شرق و برزیل و ﺁرژانتین در امریکای لاتین و مصر عربستان و ترکیه در شرق میانه و افریقای جنوبی ، یکچند از کشورهائی هستند که بنا بر هشدارهای مکرر سازمانهای اطلاعاتی غرب در پی مجهز شدن به سلاح اتمی هستند . در توکیو، داشتن اسلحه اتمی دیگر تابو نیست . بنا بر قول کارشانان، ژاپن با تولید سلاح اتمی، تنها 10 دقیقه فاصله زمانی دارد . به سخن دیگر تمامی تکنولوژی لازم برای تولید بمب اتمی را در اختیار دارد .
* چالشی که جامعه بین المللی با ﺁن روبرو است " حق " جهان شمول استفاده از اتم است . کشورهائی که می خواهند تکنولوژی اتمی خود را بفروشند باید اطمینان حاصل کنند که کشور خریدار کشوری نیست که بخواهد از ﺁن در تولید اسلحه اتمی سود جوید .
انجمن جهانی اتم پیشنهاد می کند به کشورهائی که یک چند از تعهدها را، تحت کنترل ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی، بگردن بگیرند، تحویل سوخت اتمی تضمین شود . بدان امید که کشورهای ذی علاقه به انرژی اتمی درپی غنی سازی اورانیوم نخواهند شد . * این همان منطق است که برخی از کارشناسان را برﺁن داشته است که " جعبه سیاه " سوخت اتمی را بررسی و پیشنهاد کنند که بمدت 5 تا 10 سال سوخت یک نیروگاه اتمی را تأمین کند. این راه حلها که هنوز در مرحله ابتدائی هستند، بسیار دیر هنگام هستند . مگر این که خردمندی ملتها بتواند جهان را از مسابقه تسلیحات اتمی باز دارد . ﺁینده اتمی کره خاکی ما تاریک است .
انقلاب اسلامی : بدیهی است مبنای نیاز به انرژی ، نیاز سرمایه داری مسلط به مصرف انبوه است . در مدار بسته مصرف انبوه ↔ کار ↔ مصرف انبوه، بلحاظ نقش انرژی در تولید و مصرف، نیاز به انرژی بدانحد بالا می رود که سلامت محیط زیست را به خطر قطعی می اندازد . پرسشی از لوموند می باید کرد اینست : چرا بنا را بر مصرف بی حساب انرژی باید گذاشت تا نیاز به نیروگاه های اتمی بی شمار شود و ساختن این نیروگاهها ، خطر انتشار سلاح اتمی را ببار بیاورد ؟
▪ کشورهای دیگر خاورمیانه نیز می خواهند اتمی شوند : کریستین ساینس مونیتور ( 14 دسامبر 2006) خبر می دهد که عربستان و کشورهای خلیج فارس می گویند : هرگاه مجازاتهائی که در باره ایران تصویب می شوند، ضعیف باشند، ﺁنها نیز در پی مسلح شدن به اسلحه اتمی خواهند شد .
احمدی نژاد می گوید : قدرتهای بزرگ توانائی متوقف کردن ایران را در اجرای برنامه اتمی خود، ندارند . با توجه به مجازاتهای ﺁبکی که در حال تهیه است، با توجه به گرفتار عراق بودن امریکا و با توجه به این امر که روسیه و چین نمی خواهند مشتری خوبشان ، ایران، را از دست بدهند، تردید وجود دارد که بر فرض که قطعنامه تصویب شود، از ﺁن، کاری ساخته باشد .
ایرانیها در کار خود دارند پیش می روند و دنیا چنان عمل می کند که اثر واقعی بر جلوگیری از کار ایرانیان ندارد و کشورهای منطقه از هر دو امر، اتخاذ سند می کنند .
در حقیقت، با توجه به چشم انداز اقدام دنیا در جلوگیری از مجهز شدن ایران به سلاح اتمی، کشورهای منطقه اعلان خطر می کنند که عمل ایران منطقه را گرفتار مسابقه تسلیحات اتمی می کند . ﺁنها می گویند : اگر جلمعه بین المللی نمی تواند کاری در جلوگیری ایران انجام دهد، کشورهای منطقه ناگزیر می شوند به اسلحه اتمی مجهز شوند . هم اکنون عربستان و کشورهای خلیج فارس اعلام می کنند برﺁنند که با یکدیگر در برخورداری از انرژی اتمی همکاری کنند . دنیس رایس ، مقام امریکائی پیشین که مأمور خاورمیانه بود، می گوید: گمان مبرید که مخاطب عربستان و کشورهای خلیج فارس ایران است، مخاطب ﺁنها ما هستیم . او که اینک در مؤسسه واشنگتن در امور خاورمیانه تدریس و تحقیق می کند، می گوید: عربستان به امریکا گفته است : جلو ایرانیها را بگیرید ، اگر نه ، ما نیز در پی تحصیل اسلحه اتمی خواهیم شد .