* نتیجه گفتگوهای ایران و امریکا تشکیل کمیسیون سه جانبه امنیت شد:
◄ تایمز ( 25 ژوئیه ) خبر می دهد که سفیرامریکا در عراق، رایان کراکر، در دومین دورگفتگوها (نخستین دور در 28 مه و دومین دور در 24 ژوئیه 2007) ، به طرف ایرانی گفتگو، ازمداخله های ایران در امور عراق گفته و مدارک ارائه کرده است که حاکی از افزایش مداخله ها ایران از تاریخ نخستین دور گفتگوها هستند . دادن اسلحه و تعلیم نظامی دادن به شیعه ها و سنی ها و کمک های دیگر به عصیانگران، از جمله در اختیار گذاشتن بمب های پیشرفته که می توانند از زره زره پوشها عبور کنند و ﺁنها را از کار بیاندازند .
در کنفرانس مطبوعاتی ، کروکر گفت : با وجود شرح مداخله های ایران در عراق، دو طرف بر سر تشکیل یک کمیسیون سه جانبه برای برقراری امنیت در عراق، موافقت کرده اند . مقامات عراق می گویند این توافق واجد اهمیت است زیرا از مرحله واردمرحله عمل می شویم . اما کروکر می گوید : نتیجه بخش بودن یا نبودن گفتگو و توافق در عمل معلوم می شود .
سخنگوی وزارت خارجه ایران می گوید: وارد کردن اتهامات نادرست و کارزار تبلیغاتی کمکی به نتیجه رسیدن گفتگوها نمی کند .
زباری ، وزیر خارجه عراق ، می گوید : دو طرف دیدار خواهند کرد تا ترتیب همکاری در محدوده کمیسیون امنیت را بدهند و طرز کار ﺁن را معین کنند .
سفیر امریکا خوش بین نیست با این حال می گوید: امیدوارم کمیسیون هرچه زودتر کار خود را ﺁغاز کند .
کاظمی قمی که طرف گفتگو با کروکر است، به خبرنگاران گفت : او خواستار ﺁزاد شده 5 ایرانی است که امریکا در اربیل دستگیر کرده است . زباری نیز از خواست او حمایت کرد . تهران نیز 4 ایرانی را که تابعیت امریکا را نیز دارند توقیف کرده است و ﺁنها را متهم می کند از سوی امریکا مأمور سرنگون کردن رژیم ایران بوده اند . اما واشنگتن تکذیب می کند .
گفتگوها زمانی انجام شدند که حکومت بوش و حکومت مالکی زیر فشار سخت هستند برای این که نشان بدهند در حل نزاع های قومی و مذهبی و کاهش میزان خشونت در عراق موفقیت بدست ﺁورده اند .
* ایران خواستار ارتقای سطح گفتگوها شد اما امریکا موافقت نکرد . چرا ؟:
◄ استراتفور ( 25 ژوئیه ) می نویسد: یک روز بعد از ﺁنکه ایران و امریکا توافق کردند کمیسیون امنیت تشکیل دهند ، تهران گفت : ﺁماده است سطح تماس میان دو کشور را ارتقاء دهد . متکی وزیر خارجه ایران ، در 25 ژوئیه گفت : تهران ﺁماده است گفتگو ها با امریکا را بر سر عراق، به سطح معاونان وزارت خارجه دو کشور ارتقاء دهد . اما حکومت بوش گفت در حال حاضر علاقه ای به این کار ندارد .
افزون بر این ، ایران ﺁماده شده است با ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری کند .
بدون تردید در جبهه ایران و امریکا ، پیشرفت مشاهده می شود . با وجود این، هرگونه کوشش امریکا برای بهبود رابطه با شیعه، به گفتگوهای امریکا با سنی ها صدمه می زند و بعکس . سنی ها معامله امریکا با ایران را به دیده سوء ظن می نگرند . از راه اتفاق نیست که مهمترین گروه سنی در مجلس عراق این زمان را انتخاب کرد برای تهدید حکومت مالکی به ترک این حکومت از سوی اعضای این گروه.
مشکل عمده واشنگتن اینست که استراتژیش برای تثبیت وضعیت عراق منحصرا به معامله باایران بستگی دارد . ونتیجه این معامله اینست که نفوذ ایران در شیعه عراق بیشتر می شود. با ﺁنکه عربستان و مصر و بتازگی سوریه تلاشها می کنند که از سنی های عراق نمایندگی کنند، گفتگوها میان تهران و واشنگتن است که انجام می گیرند .
این امر دارای چند دلیل است : دلیل نخست این که امریکا بر این نظر است که تثبیت وضع در عراق در گرو تفاهم با شیعه عراق است . در اکثریت بودن شیعه در عراق و این امرکه متحد امریکا، دربرانداختن رژیم صدام، شیعه ها بوده اند و هستند، دلیل این نظر است . شورای عالی انقلاب اسلامی عراق به رهبری عبدالعزیزحکیم که طرفدارایران ترین سازمان شیعه عراقی است ، متحد امریکا است و ایران نیز این اتحاد را عالی می داند .
دلیل دوم منطق شورش در عراق و نزاع های مذهبی و قومی است . امریکا می باید عصیانی را مهار کند که در پی سقوط رژیم صدام ، ﺁغاز گرفته و ادامه یافته است . اما همزمان، میان شیعه که تازه به قدرت می رسد و سنی هائی که قدرت از دست می دهند ، با حمله های "جهاد گرایان " کار به تخاصم کشید و امریکا را از دست یابی به هدف بازداشت . سنی ها گفتند : ما اسلحه خود را خاموش می کنیم اگر عملیات میلیشیاهای شیعه بر ضد سنی ها متوقف شوند . دولت های سنی نیز همین تقاضا را می کردند. از این رو، امریکا خود را ناگزیر می بیند نخست به رفتار خشونت ﺁمیز شیعه ها بر ضد سنی ها پایان بدهد .
ایران از وضعیت بوجود ﺁمده بهره برداری می کند. و معامله امریکا با ایران ، برای تثبیت وضعیت عراق، نقشی تعیین کننده یافته است.
مشکل این جاست که تنها یک کشور نیست که در سنی های عراق نفوذ داشته باشد . اما نزد شیعه های عراق، تنها ایران است که نفوذ دارد. بتازگی ، عربستان و سوریه ، هریک، کوشیدند این نقش را بازی کنند اما موافقیتی بدست نیاوردند .
سوریه سعی کرده است نشان بدهد که می تواند دیگرگرایشهای سنی را به جنگ با " جهاد گرایان " بر انیگزد و ﺁن بخش از شورشیان که بعثی ها تشکیل می دهند ، در مهار سوریه است . بدیهی است که بسود امریکا است با سوریه بر سر عراق معامله کند و، بدان، میان تهران و دمشق جدائی اندازد . چنین معامله ای کمکی بزرگ به امریکا در مسئله فلسطین - اسرائیل و بحران لبنان است و متحدان عرب امریکا را بسیار شاد می کند .
◄ به گزارش سایت امروز(4 مرداد ) علت رضایت ندادن امریکا به گفتگوها در سطحی بالاتر ، از دید سوزان ملونی،کارشناس موسسه "بروکینگز" در واشنگتن، ( گفتگو باBBC ) اینست : از هنگامی که موضوع گفتگوهای ایران و آمریکا مطرح شده، واشنگتن تاکیدداشته که این نباید به عنوان محفلی برای طرح مسائل دیگر استفاده شود. این گفتگوها تنها به مسئله عراق محدود میشود و سایر موضوعات به خصوص مسئله اتمی بایددرچهارچوب شورای امنیت سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا مطرح شود.
سوزان ملونی که تا چندی پیش پژوهشگر ارشد امور ایران در وزارت خارجه آمریکا بوده، اضافه كرد كه واشنگتن ترجیح میدهد این گفتگوها به دور از هیاهوی رسانه ها ادامه یابد.
وی گفت: اگر این گفتگوها قرار است نتایج ملموسی برای عراق و یا روابط ایران و آمریکا داشته باشند باید در سطح کاری، تخصصی و ملموس باشد نه اینکه گفتگو ها در سطح مقامهای بسیار ارشد باشد و ناگزیر توجه وسیع افکار عمومی را جلب کند.
خانم ملونی گفت: فرصتی که در آن ما شاهد همکاریهای خوب ایران و آمریکا بودیم، گفتگوهای دو کشور بین سالهای 2001 تا 2003 بر سر افغانستان بود. رایان کراکر درگیر این مذاکرات بود. این نشستها نتایج خوبی در زمینه ایجاد یک حکومت با ثبات در افغانستان پس از طالبان به بار آوردند.
وی همچنین درباره مخالفت برخی کشورهای قدرتمند عربی با نزدیکی تهران و واشنگتن گفت: ناراحتیهایی که شما ممکن است در برخی پایتختهای عربی درباره گفتگوهای ایران و آمریکا ببینید، تسکین داده نخواهد شد. کشورهای عربی احتمالا با فشار بیشتر آمریکا برای تقویت همکاریهای همین کشورهای عربی در عراق روبرو میشوند.
|
