اثر توافق با کره شمالی بر گفتگوهای غرب با ایران :

•  لوس ﺁنجلس تایمز (22 سپتامبر ) ، به قلم تیلور مارشال و ﺁلیسیا روبین ، روزنامه نگاران خود ، زیر عنوان ، " در مقایسه با ایران، توافق با کره ﺁسان می نماید " ، این نکات را یاد ﺁور شده است :

•  با ملاحظه توافق بین المللی سست با کره شمالی ، پیرامون برچیدن تأسیسات تولید اسلحه اتمی، دیپلماتها و کارشناسان مهار تسلیحات برﺁنند که دست یابی به چنین توافقی با ایران ، سخت تر خواهد بود .
دولت کره شمالی دولتی منزوی شمرده می شود که تهدید اتمیش ، در ﺁن سوی دنیا، متوجه محدوده کوچکی است . اما ایران در منطقه خاورمیانه قرار دارد که مرکز توجه سیاست جهانی حکومت بوش است . در مورد ایران و منطقه، امریکا با رقابت چین و هند و روسیه نیز روبرو است .
نفوذ تهران در گروههائی چون جهاد اسلامی، که خوب سازمان یافته اند ، در خاورمیانه ، می توانند روند صلح اسرائیل و فلسطین را ، بخصوص در این مرحله حساس ، مختل کنند . و فعالان شیعه عراقی که ایران ایجادشان کرده است، نشان داده اند که می توانند حکومت بغداد را که امریکا حمایتش می کند، به مبارزه بطلبند . دو نویسنده ، پس از یادﺁوری کودتای 28 مرداد 32 بر ضد حکومت مصدق و گروگانگیری ، به هدف کره شمالی از امضای توافق و مقایسه ﺁن با هدفی که ایران دارد، می پردازند :

•  کره شمالی در ازای از بین بردن تأسیسات تولید سلاح اتمی و این سلاح، روابط خود را با امریکا عادی می کند و کمک برای برخورداری از نیروگاه اتمی را بدست می ﺁورد . با این حال می گوید : پیش از دریافت نیروگاه، تأسیسات تولید سلاح اتمی را از میان نمی برد .
اما به قول مایکل کرپون ، که زمانی عضو ﺁژانس خلع سلاح و بوده و اینک رئیس مرکز هانری استیمسون در واشنگتن است ( تخصصش در مهار اسلحه و خلع سلاح است ) از لحاظ دیپلماسی ، معامله با ایران سخت تر است . شدت گرفتن عطش ﺁسیائی ها به نفت ، از موانع تصویب مجازات بر ضد ایران در شورای امنیت است . در 4 سال اخیر، شرق ﺁسیا، بخصوص چین، 40 درصد بر مصرف نفت خود افزوده است .

•  گفتگوهای 3 کشور اروپائی با ایران به شکست انجامید . اروپا حاضر به دادن امتیازهای اقتصادی و تضمین کردن امنیت ایران ، در ازای رها کردن برنامه اتمی بود . در وین، نمایندگان اروپا و ایران ، اتاق به اتاق می روند . اروپائیها برای جلب موافقت حکام با قطعنامه و ایرانیها برای برانگیختن حکام به مخالفت با قطعنامه .
اتحادیه اروپا که امریکا از ﺁن حمایت می کند قطعنامه ای در 5 صفحه به شورای حکام داده است . در ﺁن، از ﺁژانس خواسته شده است پرونده ایران را به شورای امنیت بفرستد .
بیم ﺁن می رود که کار به جائی برسد که ایران بگوید به همکاری خود با ﺁژانس پایان می بخشد .

•  نفت ایران و توانائی ارزی بر پرداختن هزینه های طرحها و مهارت دیپلماتیک ایران، این کشور را برای امریکا ، طرف دیپلماتیک قوی تری می گرداند .

•  اما چین 15 در صد از نفتی را که مصرف می کند، از ایران می خرد و کارشناسان می گویند منافع اقتصادی ایران در ﺁسیا و روسیه ، در سالهای اخیر، رو به افزایش است . روسیه یک نیروگاه 800 میلیون دلاری به ایران فروخته است و هرگاه ایران بخواهد نیروگاههای اتمی دیگر بسازد، بابت بهایشان ، میلیاردها دلار باید به روسیه بپردازد .
در 20 سپتامبر، در سانفرانسیسکو، وزیر خارجه روسیه، سرگی لاورو ، گفته است: با وجود همکاری ایران با ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی و اورانیوم غنی نمی کند و بازرسان ﺁژانس در ایران به بازرسی مشغولند ، ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت، نه سود که زیان ﺁور است .

•  نمایندگان کشورهای عضو جنبش عدم تعهد ( نم ) خود را در موقعیت دشواری می یابند . از سوئی با خودداری ایران از معلق گرداندن برنامه غنی سازی اورانیم موافق نیستند و از سوی دیگر از ﺁن بیم دارند که هدف بوش از محروم کردن ایران از غنی سازی اورانیوم و تأمین سوخت نیروگاه اتمی خود، بسا مقدمه محروم کردن کشورهای دیگر نیز باشد . رجماه حسین ، دیپلمات مالزیائی موضع نم را عبارت می داند از مخالفت با ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت .

•  گاری سیمور ، مشاور سابق شورای امنیت ملی امریکا که اینک در بنیاد جون و کاترین مک ﺁرتور کار می کند، می گوید : ایران دو سال و نیم است که بکار قانع کردن روسها و چینی ها بر مخالفت با ارجاع پرونده به شورای امنیت است .
•  رئیس جمهوری ایران ، محمود احمدی نژاد، در سازمان ملل متحد مخالفت امریکا با برنامه اتمی ایران را تلاشی برای تحمیل " ﺁپارتائید اتمی " توصیف کرد . برخی از تحلیل گران برﺁنند که پیام او دارد بازتاب پیدا می کند . بخصوص بر اثر فشار شدید امریکا به اعضای شورای حکام . ژرژ پرکوویچ از Carnegie Endowment for International Peace می گوید : امریکا می کوشد دنیا را از ایران بترساند اما ﺁنچه ما از یاد برده ایم اینست که دنیا از ما بیشتر می ترسد . ما باید کاری کنیم که دنیا کمتر از ما بترسد .
•  در 19 سپتامبر، دبکا نیوز ، اثر توافق با کره شمالی را سبب تضعیف موضع ایران ارزیابی کرد : همزمان شدن این توافق با اجلاس سازمان ملل و شورای حکام ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، ایران را ، در ﺁژانس، با مشکل روبرو کرده است . افزون بر این ، با توجه به مبادله فن شناسان با ایران و پایان گرفتن همکاری کره شمالی با ایران ، مشکل دیگری است که بر مشکلات ایران می افزاید .


•  برنامه اتمی ایران نزاع میان شرق و غرب را باز سازی می کند :

•  ﺁنتی وار ( 23 سپتامبر )، به قلم تالیف دین ، مقاله مفصلی را به پیدایش دو بلوک، از رهگذر رویاروئی بر سر برنامه اتمی ایران ، انتشار داده است :

•  در بحبوحه جنگ سرد، در سالهای 1950 و 1960، امریکا و شوروی سابق، منافع سیاسی و نظامی خود را ، از راه وتو کردن قطعنامه در شورای امنیت، حفظ می کردند . یک دیپلمات ﺁسیائی می گوید : ما به زودی ناظر رویاروئی شرق و غرب بر سر برنامه اتمی ایران خواهیم شد:

•  جبهه ای بر ضد ایران مرکب از امریکا و 25 عضو اتحادیه اروپا تشکیل است . این جبهه دلیل ایران را نمی پذیرد . دستجمعی ایران را تهدید به ارجاع پرونده به شورای امنیت و تصویب مجازاتهای اقتصادی و نظامی می کنند .
اما تهدید ﺁنها روبرو است با وتو روسیه و چین . این دو کشور با اقدام بالافاصله بر ضد ایران مخالفند . در برابر جبهه ضد، جبهه حامی مرکب از روسیه و چین و هند و کشورهای عضو جنبش عدم تعهد قرار می گیرند .

•  امریکا و اتحادیه اروپا سعی دارند 35 عضو شورای حکام را قانع کنند با ارجای پرونده ایران به شورای امنیت موافقت کنند . در حال حاضر، 23 کشور موافق و 12 کشور ، مرکب از چین و روسیه و کشورهای عضو ، مخالفند .
اتحادیه اروپا قطعنامه دومی ( که تبدیل شد به قطعنامه سوم ) تقدیم شورای حکام کردند و روسیه و چین با این قطعنامه نیز مخالفت کردند .

•  پیش بینی ها بر ﺁنند که هر سه کشور روسیه و چین و هند ، با توجه به وضعیت اقتصادی خود و پیش بینی های اقتصادی که کرده اند و طرحهای اقتصادی و نظامی که با ایران امضاء کرده اند ، برغم انذار امریکا ، با ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت مخالفند و اگر ارجاع شود، مجازات ایران را وتو خواهند کرد .
ایران نیز می کوشد با این سه کشور همکاریهای نظامی و امنیتی را توسعه ببخشد .
مایکل اسپای ، عضو Lawer's Committe on Nuclear Policy ، می گوید : مداخله شورای امنیت بمعنای پایان دیپلماسی است . اقتضای حل مشکل از راه دیپلماسی اینست که هر طرف گذشتهائی را بکند تا توافق قابل قبول برای دو طرف باشد . گذشت ایران این بوده است که یک رشته فعالیتها را معلق گردانده و با بازرسی ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی، در حدی که پروتکل الحاقی می طلبد، موافقت کرده است . اگر بنا بر رفتن پرونده به شورای امنیت شود، این امتیازها نیز از دست می روند .
رایس ، وزیر خارجه امریکا، می گوید : من مطمئنم که پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع خواهد شد . اگر نیز همچنان نشان بدهد که ﺁماده دادن اطمینان های لازم به جامعه بین المللی میباشد .و اطمینان بدهد که در پوشش برنامه اتمی غیر نظامی ، بکار تولید سلاح اتمی نیست. او تأکید می کند که رفتن پرونده ایران به شورای امنیت قطعی است . ﺁنچه مطمئن نیست زمان رفتن است .

•  امریکا و اتحادیه اروپا، با موضع رادیکال احمدی نژاد ، مخالفت کردند . یوشکا فیشر، وزیر خارجه ﺁلمان ، در باره سخنان احمدی نژاد گفت : هر معنی را می دهد جز معنی مساعدت به حل مشکل و جک استراو، وزیر خارجه انگلستان - کشوری که در حال حاضر رئیس دوره ای اتحادیه اروپا است - اظهارات احمدی نژاد نامساعد با حل مشکل توصیف کرد .

•  اسپای می گوید : ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت و اتخاذ موضع تهاجمی تر در برابر ایران سبب می شود ﺁن تمایلی در ایران تقویت شود که جانبدار تولید بمب اتمی است .
در وضعیت ژئوپلیتیک کنونی ، رژیم کنونی ایران به سرعت به این نتیجه رسیده است که ادغام سیاسی و اقتصادی ایران در غرب برای رشد کشور اساسی نیست . از این رو، در همه ابعاد سیاسی و اقتصادی ،ایران درپی رابطه برقرار کردن با کشورهای بزرگ ﺁسیا و کشورهای منطقه است .
انقلاب اسلامی : 1 - در رژیم مافیاها، کسانی که معتقدند باید بمب اتمی ساخت، بر قدرتند و اگر بتوانند بمب را خواهند ساخت و 2 - استبداد نمی تواند مستقل بماند . استقلال کشور از ﺁزادی فردی و جمعی مردم کشور جدائی ناپذیر است . از این رو، بخاطر ﺁنکه در برابر فشار غرب حامی پیدا کند، الف - به روسیه و چین و هند و افریقای جنوبی و... باج می دهد و ب - می کوشد با برقرار کردن روابط پنهانی با قدرتهای غرب، برجا بماند . با رأی شورای حکام، دیپلماسی گرایش به شرق احمدی نژاد شکست خورد . او و خامنه ای از شدت زورباوری نمی توانند واقعیت روابط بین المللی را ﺁن سان که هست ، ببینند . بدیهی است هزینه کمرشکن را مردم ایران تحمل می کنند .