" پیشنهادهای احمدی نژاد " و ارزیابی مشترک سه وزیر خارجه اروپا و کمیسر امورخارجه اروپا و روسیه و غیر متعهدها از ﺁن :

•  متن پیشنهادها :
•  " اجازه دهيد، من به عنوان رييس جمهور برگزيده مردم ايران، اصول ديگري از طرح كشورم را در زمينه مسايل هسته‌اي بيان نمايم
. 1 - همانگونه كه بارها اعلام شده است ايران بر اساس مباني ديني حركت به سمت تسليحات هسته‌اي را جايز نمي‌داند.

2- جمهوري اسلامي ايران احياي معاهده N.P.T و ايجاد كميته ويژه پيش گفته را اقدامي ضروري و اساسي براي مقابله با سلاح هاي هسته‌اي و رفع آپارتايد هسته‌اي مي‌داند.
3 - چرخه توليد سوخت هسته‌اي در جمهوري اسلامي ايران به لحاظ فني متفاوت از چرخه سوخت در ساير كشورهاي بهره‌مند از فن‌آوري هسته‌اي نيست.
بر اين اساس جمهوري اسلامي ايران آماده است در اجراي پروژه غني سازي اورانيوم در ايران و براي شفاف سازي و اعتماد سازي به طور جدي با بخش‌هاي خصوصي و دولتي ساير كشورها مشاركت نمايد واين گام مهم ديگري وراي همه ضوابط N.P.T است كه جمهوري اسلامي صرفاً جهت اعتماد سازي و روشنگري فعاليت هسته‌اي خويش آنرا پيشنهاد مي‌نمايد.
4 - بر پايه حق مسلم ايران براي دستيابي به چرخه توليد سوخت هسته‌اي، ادامه تعامل و مراوده دقيق و فني و حقوقي با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، محور سياست هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران است. مبادرت و استمرار مذاكرات با كشورهاي ديگر در چارچوب تعامل ايران با آژانس محسوب مي‌شود. براين اساس مسوولين مربوطه را مامور تهيه جزييات فني و حقوقي و رويكرد هسته‌اي ايران براساس رئوس ذيل كرده‌ام:
1/4 - سوابق بين‌المللي دلالت برآن دارد كه قراردادهاي تامين سوخت هسته- اي قابل اتكاء و اعتماد نيستند و هيچ سند الزام‌آور بين‌المللي براي تضمين تامين سوخت هسته‌اي وجود ندارد و در موارد متعددي قراردادهاي دو جانبه در اين زمينه نيز به دلايل سياسي معلق و يا متوقف گرديده است.
بنابراين جمهوري اسلامي ايران در روند دستيابي به فناوري صلح‌آميز هسته اي، دريافت تضمين هاي عيني براي غني سازي اورانيوم در چرخه توليد سوخت هسته‌اي را حق مسلم خود مي‌داند.
2/4 - همانگونه كه ايران در مذاكره با سه كشور اروپايي صادقانه به‌دنبال اثبات حقانيت فعاليت هسته‌اي خود در چارچوب مقررات N.P.T و دستيابي به اعتماد متقابل بود، انتخاب طرفهاي مذاكره و تداوم مذاكرات با سه كشور اروپايي به تناسب ضرورت‌ها و مقتضيات همكاري با آژانس و پيرامون عدم انحراف فرآيند غني سازي اورانيوم به مقاصد غير صلح آميز در چارچوب مقررات N.P.T صورت پذيرد. در اين زمينه طرح هاي مختلفي ارايه شده است كه در چارچوب مذاكرات قابل بررسي خواهد بود. (ايران از نقش سازنده آفريقاي جنوبي و شخص جناب آقاي "امبكي"، رييس جمهور محترم آفريقاي جنوبي در روند حل و فصل موضوع هسته‌اي تشكر مي‌كند و با توجه به نقش فعال اين كشور در شوراي حكام آژانس، از مشاركت فعال اين كشور در گفت وگوها استقبال مي‌كند.)
3/4 - از تداوم رويكردهاي تبعيض آميز نسبت به معاهده N.P.T در قالب "تمركز بر روي تكاليف" كشورها و "بي‌اعتنايي نسبت به حقوق" آنها وفق معاهده N.P.T جلوگيري شود. " انقلاب اسلامی : از واکنشهائی که غرب نشان داده است، به ذکر نکات اصلی ادعانامه فیلیپ دوست بلازی ، وزیر خارجه فرانسه، و یوشکا فیشر ، وزیر خارجه ﺁلمان ، و خاویه سولانا، کمیسر سیاسی اروپا و جک استرو ، وزیر خارجه انگلستان بسنده می کنیم . این چهار ، در مقاله ای که لوموند در 23 سپتامبر 2005 ، انتشار داده اند، توضیح می دهند چرا باید پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع داده شود :
•  چهار امضاء کننده مقاله، نخست پیشینه را یادﺁور شده اند :
•  اگر هدفی وجود دارد که تمامی دولتها، از هر نوع، به خود می خواند، از میان برداشتن تسلیحات اتمی است . اقدامی که در مقیاس جهان برای ایجاد نظامی بعمل ﺁمده است که می باید از انتشار اسلحه کشتار جمعی پیشگیری کند، همان است که ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی را بنیاد گذارده است . این قرارداد بیشتر از هر قرارداد دیگری امضاهای دولتهای جهان را زیر خود دارد . رعایت بی خدشه ﺁن برای امنیت بین المللی و اثر بخشی نظام چند جانبه ما ضرور است .
•  دو سال و نیم پیش بود که ایران مجبور شد ، در برابر ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، اعتراف کند که تأسیسات اتمی مخفی برای غنی کردن اورانیوم و تولید پلوتونیوم ، قابل بکار بردن در ساخت سلاح اتمی ، ساخته است .
وانگهی، این کشور مشغول ساخت موشکهای دوربرد است . این موشک می تواند کلاهک اتمی حمل کند . مشخص بود که ایران به رژیم عدم انتشار اسلحه اتمی ، اعتناء نکرده است . تحقیقات بعدی معلوم کردند که بنا بر گزارش رسمی ﺁژانس بین المللی انرژی اتم ، " سیاست مخفی کردن فعالیتهای اتمی ایران ، با چندین نقض تعهدات این کشور همراه بوده است " .
این نقضها موجب ترس جدی از برنامه اتمی ایران است . ترس از این که هدف این برنامه ، ﺁنطور که ایران ادعا می کند، تنها استفاده صلح ﺁمیز از انرژی اتمی نیست . بنا بر مقررات ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، پرونده ایران دو سال پیش از این می باید به شورای امنیت فرستاده می شد . اما ما خواستیم مفری بجوئیم که به ایران امکان رفع دلمشغولیها را بدهد و برای ایران فرصتی را ایجاد کنیم تا با استفاده از ﺁن، این کشور بتواند ثابت کند هدف از برنامه اتمیش کاملا صلح ﺁمیز است .
•  شورای حکام ﺁژانس قبول کرد ارسال گزارش خود به شورای امنیت را به حال تعلیق در ﺁورد تا مگر اقبال موفقیتی به ابتکار اروپا بدست آید . قلب ابتکار ما این بود که به ایران پیشنهاد کنیم اعتماد را باز بسازد آنهم از راه به حال تعلیق در ﺁوردن تمامی فعالیتهای غنی سازی اورانیوم ، در طول مدتی که ما و ایران ترتیبات بلند مدت مورد قبول دو طرف را ، از راه گفتگو، معین می کنیم . شورای حکام ﺁژانس ، به اتفاق ﺁراء، 6 قطعنامه متوالی، در مورد ایران ، تصویب کرده است . در این قطعنامه ها از ایران خواسته شده است این عملیات را متوقف کند .
•  در نوامبر 2004 ، سرانجام ، ایران پذیرفت بر این پایه ، با اروپا وارد گفتگو شود . موافقت نامه پاریس محدوده گفتگوهای ما را معین گرداند . نه تنها چشم انداز دراز مدتی را بر روی راه حل مشکل اتمی می گشود، بلکه روابط استوارتر میان اروپا و ایران ، از جمله همکاریها در قلمرو سیاسی و امنیتی و نیز اقتصادی و علمی ، برقرار می کرد .
هدف ها بسی مهم هستند : در حقیقت، اگر این روند موفق شود، ﺁمریت رژیم درمنع گسترش سلاح اتمی قوت می گیرد. بعکس ، اگر ایران بر ادامه همان راه اصرار بورزد ، بیم ﺁن می رود که ﺁسیا و خاورمیانه که در شمار زودشکن ترین مناطق جهان هستند، بی ثبات بگردند . دولتهای دیگر نیز ممکن است برﺁن شوند که بنوبه خود، سلاح اتمی تولید کنند . ﺁژانس سخت ضربه می خورد و تبدیل خاورمیانه به منطقه خالی از سلاح کشتار جمعی که هدف همه ما است ، بسا نامیسر می شود . بدین خاطر است که ما از حمایتی وسیع برخورداریم . ماه گذشته ، ایران برﺁن شد که با بکار انداختن تأسیسات اصفهان، جامعه جهانی را به چالش بخواند .
ایران میگوید کاری جز بکار بردن حق خود در استفاده صلح ﺁمیز از انرژی اتمی نمی کند . تقلا می کند اینطور وانمود کند که مسئله ، مسئله نزاع میان کشورهای پیشرفته و کشورهای در راه رشد است . غش این استدلال وقتی پای ﺁزمون بمیان می ﺁید ، ﺁشکار می شود . در حقیقت، هیچکس نمی خواهد مانع از تولید برق اتمی توسط ایران شود . ما حقوقی را که بنا بر قرارداد منع گسترش سلاح هسته ای، ایران و هر کشور دیگری از ﺁنها برخوردارند، زیر علامت سئوال قرار نمی دهیم . بدین خاطر بود که ، در ماه اوت، در محدوده یک توافق دراز مدت، ما حمایت از برنامه اتمی غیر نظامی ایران را پیشنهاد کردیم . اما اگر قرارداد منع گسترش سلاح اتمی برای کشورها حقوق قائل می شود، وظایف بسیار روشنی نیز قائل می شود . و دلایل جدی وجود دارند بر ترسیدن از این که هدفهای اتمی ایران ، صرفا صلح ﺁمیز نباشند :
•  بمدت 20 سال ، ایران فعالیتهای مربوط به غنی کردن اورانیوم و بعمل ﺁوردن اورانیوم غنی شده را مخفی کرده است . در صورت موفقیت برنامه، مواد لازم برای ساختن سلاح اتمی ، در اختیار ایران قرار می گرفتند . تنها در سال 2002 بود که بر اثر کشف وسعت فعالیتهای ابراز نشده اش بود که ناچار شد وجود این تأسیسات را بپذیرد . نخست منکر غنی کردن اورانیم شد ، اما ثابت شد که با بکار بردن دو روش جدا از هم، بکار غنی سازی پرداخته است . بازگفت برنامه غنی سازی اورانیوم با استفاده از سنتریفوژها، از هیچ حمایت خارجی برخوردار نبوده است اما ثابت شد که با استفاده از همان شبکه سری به سانتریفوژها و فن شناسی و روش دست یافته است که لیبی و کره شمالی استفاده کرده اند .
•  هیچ منطق اقتصادی نصب تجهیزات در مراکز متعدد ، کارخانه اصفهان و تأسیسات نطنز و... را توجیه نمی کند . اگر ﺁنطور که ایران به تأکید می گوید ، قصد از ایجاد این تأسیسات تنها تولید سوخت برای نیروگاه اتمی است ، ایران هیچ نیروگاه اتمی که این سوخت را مصرف کند، ندارد . تنها یک نیروگاه اتمی در دست نصب دارد که ، بنا بر توافق، سوخت ﺁن را، بمدت 10 سال ، روسیه تأمین می کند . روسیه پیشنهاد کرده است در طول مدت حیات این نیروگاه، سوخت ﺁن را تأمین کند چرا که نیروگاه ساخت روسیه با امنیت کامل کار نمی کند مگر با سوختی که روسیه تولید می کند . ایران هیچ جوازی از روسیه ، برای تولید سوخت اتمی با کم و کیف روسی ندارد . بنا بر این ، اصرار ایران بر غنی سازی اورانیوم هیچ توجیه عقلانی و اقتصادی ندارد . ما به ایران پیشنهاد کردیم با این کشور همکاری کنیم تا تضمین های لازم را بدست ﺁورد تا چنانچه با تحویل دهندگان سوخت ، مشکل پیدا کرد، سوخت لازم را دریافت کند . 31 کشور دنیا نیروگاه اتمی دارند اما اکثریت بزرگ ﺁنها نخواسته اند صنعت غنی سازی اورانیوم را بر پا کنند . زیرا میزان مصرف ﺁنها تولید اورانیوم غنی شده را ایجاب نمی کرده است .
•  ما با حسن نیت گفتگوها را ادامه دادیم . با وجود این ، ایران که با از بکار انداختن کارخانه اصفهان، توافق پاریس را نقض کرده بود، پیشنهاد تفصیلی ما را ، در ماه گذشته، حتی بدون ﺁنکه ﺁن را مطالعه کند، رد کرد . ﺁن پیشنهاد در قلمرو روابط اروپا با ایران ، واجد ایده های بلند پروازانه ایست که از انقلاب ایران در 1979 بدین سو، هرگز پیشنهاد نشده بوده اند . این ایده ها پایه های روابط جدید را بر وفق همکاری و تعاون بنیاد می گذارند .
•  در ﺁغاز هفته، در نیویورک، در چهارچوب سازمان ملل متحد، ما ، بطور عمومی و بطور خصوصی بر تصمیم خود به کار با ایران ، در قلمرو سیاسی ، اقتصادی ، علمی و فنی تأکید کردیم . ما هرﺁنچه شرط ادامه دادن به گفتگوها بود را بجا ﺁوردیم . برغم نقض موافقتانامه پاریس، ما ، بقصد، از هرگونه تعبیر و تفسیری که سبب بیشتر شدن تنش بگردد، اجتناب کردیم . اما ، رئیس جمهوری احمدی نژاد، در سخنرای 17 سپتامبر خود در مجمع عمومی سازمان ملل ، هیچونه انعطافی ابراز نکرد . او از " ﺁپارتائید اتمی " سخن بمیان ﺁورد و تأکید ورزید که برخوردار شدن از فن شناسی غنی سازی حق ایران است و بنا بر برخوردار شدن از این حق داریم . بدون ﺁنکه کمتر اعتنائی به دل نگرانیهای جامعه جهانی کند .
•  و اینکه بر شورای حکام است که تصمیم بگیرد . نتیجه گیری واپسین گزارش البرادعی اینست : " بعد از دو سال و نیم تفتیش ژرفا نگر، با ﺁنکه شفاف سازی کامل از سوی ایران ضرور است، هنوز ﺁژانس به انتظار ﺁنست . " اگر ایران بخواهد به راهی برود که امروز در ﺁنست، خطر انتشار اسلحه اتمی سخت زیاد است . ما امیدواریم که تمامی اعضای جامعه بین المللی متحد می مانند . برعهده ما است که بطور دستجمعی از پس معرکه برﺁئیم .
•  با وجود این ، لوموند در سرمقاله 21 سپتامبر خود، پیشاپیش ، به کشورهای اروپائی هشدار داد که هرگاه پرونده اتمی ایران به شورای امنیت برود، ولو روسیه و چین قطعنامه بر ضد ایران را وتو کنند، دست امریکا برای حمله به ایران باز می شود .
•  و روزی بعد از ارائه پیشنهادها توسط احمدی نژاد، پوتین که میهمان بوش در کاخ سفید بود، با غنی سازی اورانیوم توسط ایران ، مخالف کرد .
•  در مواد 4 و 12 تا 16 بیانیه اعضای جنبش عدم تعهد، اتخاذ سند می شود که ایران فعالیت غنی سازی را از سر نگرفته است و نمی گیرد :
4 - ‬گروه نم بار ديگر اظهار می‌دارد كه تعليق فعاليت‌های چرخه سوخت هسته‌ای و غنی‌سازی ايران يك موضوع داوطلبانه و نه تعهد آور حقوقی و تنها برای اعتمادسازی است و نبايد تحت هيچ شرايطی به عنوان مانع يا عامل جلوگيری از حقوق غيرقابل انكار كشورهای عضو برای گسترش صلح آميز انرژی اتمی تلقی شود.
۱۲‬ - آژانس بين‌المللی انرژی اتمی قادر به رسيدگی به تعليق فعاليت‌های مربوط به غنی‌سازی در ايران در تاسيسات و مكان‌های خاص بوده است. و گروه نم اظهار می‌دارد كه آژانس قادر به تاييد اين امر است كه يو.اف ‪(UF6) )‬ هگذا فلوريد اورانيوم توليد شده همچنان در تاسيسات "يو.سي.اف" اصفهان تحت مهر و موم قرار دارد.
‪۱۳‬ - گروه "نم" از پيشرفت اساسی كه در حل مسايل به تعويق افتاده در مورد اجرای پيمان پادمان‌ها در ايران ايجاد شده است، استقبال می‌نمايد و خوشبين است كه سووالات باقيمانده نيز با همكاری ايران و آژانس بين‌المللی انرژی اتمی حل خواهد شد.
‪ 1۴‬- در اين خصوص گروه "نم" از بيانيه رييس جمهوری اسلامی ايران در مجمع عمومی سال ‪ ۲۰۰۵‬ميلادی سازمان ملل كه بازگوكننده تعهد ايران به ادامه همكاری قانونی و فنی و فيمابين با آژانس بين المللی انرژی اتمی به عنوان مركز سياست هسته‌ای است، استقبال می‌كند.
‪۱۵‬ - " نم " همچنين از پيشگامی ايران در جهت ايجاد شفافيت بيشتر به ويژه در زمينه برنامه غنی‌سازی اورانيوم ايران استقبال و آن را اقدام ديگری در جهت اعتمادی‌سازی ، تسهيل گفت وگوها و مذاكرات برای يافتن راه حل مناسب مسايل در چارچوب فعاليت آژانس بين‌المللی انرژی اتمی محسوب می‌كند.
‪ ۱۶‬- با اشاره به اينكه اختيارات قانونی آژانس برای ادامه و تعقيب تحقيقات در فعاليت‌های ممكن مربوط به سلاح‌های هسته‌ای محدود است، (پاراگراف ‪ ۴۹‬ ) گروه نم بر اين عقيده است كه درخواست هرگونه اختيارات قانونی اضافی ديگر بايد مورد مذاكره كشورهای عضو قرار گيرد. در اين خصوص نم بار ديگر اهميت پيشرفت و تقويت روند همكاری‌های چند جانبه را مورد تاكيد قرار می‌دهد.