حالتی که مردم ایران از خود نشان می دهند:

زمانی برخی در مورد دکترین پختن قورباغه در ﺁب سرد صحبت می کردند و شیوه پخت فرانسوی قورباغه را شرح می دادند و می گفتند: فرانسویان برای خوردن قورباغه پخته و تازه به یک باره قورباغه را در ﺁب جوش نمی اندازند بلکه قورباغه را در ﺁب سرد می اندازند و کم کم زیر ظرف ﺁب را گرم می کنند تا قورباغه به تدریج خود را با گرما خود دهد و به تدریج پخته شود. پخت قورباغه بدین ترتیب، سبب می شود احساس سوختتگی و پختگی نکند . به نظر می رسد که رژیم با مردم ایران همین روش را بکار می برد. از گروگانگیری ببعد، همین روش را با مردم بکار برده اند و می برند. ﺁیا بدین خاطر است که هر چه وضعیت بدتر و خطر نزدیک تر می شود، بی حرکتی مردم نیز بیشتر می شود ؟ مردم حالتی را از خودنشان می دهند که گوئی اگر بمبارانها هم شروع شوند، خود را در مهلکه خواهند یافت بی ﺁنکه تقلائی برای نجات خود بکنند !.
در جریان حمله نیروهای ناتو به یوگسلاوی وضع همینگونه بود تا قبل از حمله مردم صرب فکر نمی کردند به ﺁنها حمله شود . "انصار حزب الله " رژیم صربستان هر روز به دور بیت میلوزویچ می رفتند ودر حضور پر برکت او شعار می دادند . حتی زمانی که حمله شروع شد ، حزب الله میلوزویچ همچنان به دور بیت رهبر خود حلقه زده بود و از او حمایت می کرد. و اصلا توجهی به وضعیتی که رژیم کشور را در ﺁن قرارداده بود، نمی کردند . مردم هم بی خیال بودند و هیچ واکنشی نه قبل از حمله و نه در زمان حمله نشان ندادند . تا ﺁمد بر سر صربستان ﺁنچه ﺁمد .
نیروهای ناتو دو ماه تمام کلیه داشته های صربستان را بمباران کردند به گونه ای که دیگر جایی برای بمباران کردن باقی نماند . کم کم مردم متوجه شدند زمان تحویل میلوزویچ به دادگاه لاهه فرارسیده است .
ظاهر مردم ایران بیانگر حالت رخوت است و می دانند احتمال بروز جنگ وجود دارد. ولی خود را بی خیال نشان می دهند . گوئی متوجه نیستند اگر حمله صورت بگیرد چه برسرشان خواهد ﺁمد . اما در باطن ، مردم گرایشهای گوناگونی دارند و رفتارهاشان بیانگر گرایش ﺁنها است :

● نگرش های مختلف مردم به خطر جنگ :
1 - گرایشی از گرایشهای مردم خواهان ﺁمدن امریکا به ایران هستند و فکر می کنند اگر امریکا به ایران بیاید، اوضاع بکام ﺁنها می شود . این گرایش، در روزهای اول حمله امریکا به عراق بزرگ بود اما در حال حاضر بسیار کوچک است. 2- گرایش طرفدار پهلوی و نیز گرایش طرفدار گروه رجوی، خواهان ﺁمدن امریکا هستند و می پندارند با ﺁمدن امریکا، ﺁنها موقعیت برتر می یابند . این گرایش در داخل کشور، از گرایش قبلی بازهم کوچه تر است .
مجموع دو این گرایش ضد دین ها و ضد ﺁخوندها را تشکیل می دهند و مدعی هستند اگر امریکا بیاید کلک ﺁخوند را می کند و ایران را از بلای قرون رها می کند . سبب کوچک شدن این دو گرایش هم بخاطر گم کردن هویت ایرانی و هم بخاطر تجربه های افغانستان و عراق است . در این دو کشور، ﺁخوندها قوتی پیدا کرده اند که پیش از ﺁن نداشتند . افراد این دو گرایش گرچه به شدت از نظام بیزار هستند اما حاضر نیستند برای تغییر وضعیت کوچکترین حرکتی کنند و می خواهند امریکا به جای ﺁنها رژیم را براندازد !
3 - گرایش بخور و ببر نیز خواهان حمله امریکا به ایران هستند . زیرا در طول جنگ 8 سال و حکومت هاشمی رفسنجانی ، ثروتهای عظیم به چنگ ﺁورده اند . این گرایش فکر می کند حمله امریکا به ایران ، اگر در حد حمله هوائی بماند، موجب تثبیت رژیم و فراهم شدن زمینه برای رانت خواری هرچه بیشتر ﺁنها می شود . مافیاهائی که در این رژیم بوجود ﺁمده اند، این گرایش را دارند . ماجراجویان و پولدوستان هم در این گرایش قرار دارند .
4- برخی از هواداران نظام خیلی دوست دارند که امریکا هر چه زودتر و با تمام قوا بیاید این گروه که سردمداران نظام هم در میان انان هستند به این می اندیشند که با ﺁمدن امریکا جنگی شروع می شود و در جنگ دو کار مهم را به انجام می رسانند :
1/4 - اول اینکه با شروع جنگ می توانند کشور را برای بیست سال دیگر در اختیار خود داشته بانشد و جوانان را به سوی جبهه های جنگ روانه کنند و بدین ترتیب یک نسل دیگر را از کار بیندازند و تا نمو نسل بعدی با خیال راحت حکومت کنند .
2/4 - دوم اینکه اگر در این جنگ برخی به مخالفت برخیزند با عنوان جنگ و اینکه مخالفت کنندگان ستون پنجم دشمن هستند، - مانند جنگ با عراق که در طول ﺁن، بسیاری از جوانان را به جوخه های اعدام سپردند - از میانشان بردارند . در حقیقت، حالت واقعی مردم ، حالت جامعه ای که چنان پر از بیزاری از رژیم است که ﺁماده انفجار است . ایجاد بحرانها از ترس این حالت است و رساندن بحران اتمی به جائی که دارد به بحران جنگ تبدیل می شود . 5- برخی از خرافاتی ها و ساده دلان که فریب احادیث جعلی این قوم ظالم را خورده اند خواهان فرا رسیدن جنگ با امریکا هستند و می گویند که با شروع جنگ با امریکا امام زمان ظهور خواهد کرد و برای خیال ساخته نیز احادیث نقل می کنند .
6 - در رژیم گرایش بزرگی شامل محافظه کاران سنتی و اصلاح طلبان با جنگ در حد حمله هوائی و دریائی نیز مخالفند و می گویند اولا  تضمینی وجود ندارد که جنگ زمینی را نیز بدنبال نیاورد و ثانبا محاصره اقتصادی ایران را تشدید می کند و مردم ایران را از پا در می ﺁورد . 7- اقلیتی از مردم هم که خود را صاحب امتیاز می شمارند، مخالف ایجاد جنگ و حتی شروع تحریم ها هستند و می گویند ما داریم زندگی خود را می کنیم و حاضر هستیم برای ادامه این وضع ساکت باشیم . معلوم نیست اگر امریکا حمله کند و یا اگر تحریم ها شروع شوند، بتوان کاری کرد که وضع از این که هست بدتر نشود .
8- گرایشی از مردم خواهان شروع تحریم ها هستند و می خواهند که در همان حد تحریم شدید باقی بماند و امریکا به ایران حمله نکند . این گرایش معتقد است که با شروع و تشدید تحریم ها، سران نظام به جان هم میافتند و مانند گرگ به پاره کردن یکدیگر می پردازند . افراد این گرایش به هیچ وجهی خواهان حمله امریکا نیستند و می گویند : با ﺁمدن امریکا کشور رو به سوی نابودی می گذارد . زیرا رژیم، برای حفظ خود، دست به هر کار ددمنشانه ای می زند و امریکاییان نیز دست کمی از نظام حاکم در این گونه اعمال ندارند .
9 - گرایشی نیز بر این باور است معتقدند برای خلاصی از دست این رژیم، باید میان سران رژیم اختلاف ایجاد کرد و در این اختلاف از برخی از سیاستمداران حمایت کرد تا انها بتوانند در مقابل باند جنگ طلب پیروز شوند و بعد می شود ﺁنان را نیز از میدان به در برد . به نظر این گرایش، در شرایط قعلی باید از گروه هاشمی رفسنجانی و کروبی و خاتمی که در گیر مبارزه برای متوقف کردن پروژه هسته ای هستند حمایت کرد تا بتوانند احمدی نژاد را از سر راه بردارند و وقنی اینها توانستند این کار را انجام دهند و وارد مذاکره با امریکا شوند، از ﺁنجا که مجبورند امتیازات دیگری هم بدهند، می توان با فشار به ﺁنها امتیازاتی در مورد خواستهای مردم نیز گرفت .
10- گرایشی، بیشتر در سطح دانشگاهها، معتقدند باید قبل از هر کاری دست به حرکاتی زد تا که قبل از وارد شدن به هر درگیری و حتی پیش از ﺁنکه تحریم ایران شدت گیرد، رژیم مجبور شود خود دست از حکومت بردارد و حاکمیت را به مردم واگذار نماید . این گرایش معتقداست با ایجاد راهپیمایی های ضد جنگ و اعتصابات گسترده می توان رژیم را به زانودرﺁورد. اما زمان دست زدن به این کار را زود می دانند و می گویند هنوز باید صبر کرد تا دست رژیم بازتر و شرائط برای حرکت مساعد تر شود .
این گرایشها که حاصل سنجشها هستند، یک امر را نشان می دهند و ﺁن این که در رژیم و بیرون ﺁن، اکثریت بسیار بزرگ هم با جنگ مخالفند و هم با رژیم . با این تفاوت در مورد مخالفت با رژیم، گرایشهای درون رژیم، مخالف حاکمیت مافیاهای نظامی - مالی هستند که حکومت را در دست دارند . سر تغییری که رژیم باید بکند، با یکدیگر اختلاف نظر دارند .