*ایران منابع اورانیوم کافی ندارد . این بار این سایت ﺁینده است که خبر را انتشار می دهد :

• سایت آینده دریادداشتی به قلم آگاهی نوشت:
بر اساس اطلاعات موجود در سال 1999بيش از 90% توليد جهاني اورانيوم توسط ده كشور تامين شده اند. اين كشورها عبارتند از: استراليا، كانادا، قزاقستان، ناميبيا، نيجریه، فدراسيون روسيه، آفريقاي جنوبي، اكرائين، آمريكا و ازبكستان . هر يك از اين ممالك بيش از 1000 تن اورانيوم توليد و روانه بازار كردند. در اين ميان كانادا با 25 در صد توليد در صدر و استراليا و نيجریه با 8/14 و 9 درصد توليد جهاني درمرتبه دوم و سوم قرار دارند . حدود 50 درصد اورانیوم از معادن نزديك به سطح زمين كه كم هزينه ميباشند استخراج شده و 32 در صد از معادن واقع در عمق زمين كه استخراجش پر هزينه تر ميباشد . مابقي نياز از طرق ساير منابع كه توضيح آن در بند 3 ميايد تامين شده اند. در سالهاي اخیرتاكيد بر استخراج اورانيوم از معادن نزديك به سطح زمين است و بخش اعظمي از معادن درعمق بدليل پر هزينه بودن استخراج تعطيل شده اند.
در سالهاي بين 1991 و 1999 معادل 40 درصد نياز جهاني از طريق منابعي غير معادن و بطور مشخص از موجودي سوخت راكتورهاي تعطيل شده تامين شده اند . از سال 1995 يك منبع مهم ديگر تامين اورانيوم به عرصه آمد كه امتياز آن عمدتا در اختيار آمريكا و روسيه مي باشد و آن استفاده از اورانيوم موجود در سلاحها و موشكهاي هسته اي بود كه در قالب پيمانهاي خلع سلاح اتمي از زرادخانه هاي هسته اي خارج شدند. در حال حاضر نيز اين منبع عظيم كماكان مورد بهره برداري اين دو كشور بزرگ اتمي هستند. از سوي ديگر تكنو لوژي استخراج اورانيوم و قيمت جهاني آن اهميت فراواني در استخراج و عرضه آن پيدا كرده است. برابر اطلاعات موجود، عليرغم وجود مقادير قابل توجه اين فلز در نقاط مختلف، تعدادي از كشورهاي توليد كننده بدليل هزينه بالاي استخراج و همچنين عدم برخورداري از تكنولوژي پيشرفته در امر استخراج مراكز اكتشاف خود را تعطيل كرده اند و هم اكنون بدلايل فني، مالي و مديريتي عملا استخراج و عرضه اورانيوم جهت مقاصد تجاري در دست ممالك صنعتي بزرگ قرار دارند.
در حال حاضر 24 كشور داراي معادن اورانيوم در نزد آژانس بين المللي انرژي اتمي ثبت شده اند كه بغير از چين، پاكستان و هندوستان مابقي گزارشات رسمي منابع و معادن اورانيوم خود را ارائه ميدهند. ضروراست توجه شود كه هزينه توليدی معادل 130 دلار آمريكا براي هر كيلو اورانيوم سنگین محسوب و منابع با هزينه توليد كمتر معادل 80 دلار و 40 دلار در هر كيلو بسيار با صرفه ترند . براي مثال كانادا در سال 1999 ،31 درصد از اين اورانيوم بسيار اقتصادي را به بازار عرضه نمود. پيش بيني ميشود كه تا سال 2015 نياز جهاني اورانيوم مابين 54500 الي 79800 تن باشد در حاليكه توليد جهاني در همين دوره بين 42000 تن تا 62000 در خوشبيتاته ترين حالت برآورد مي شود. بر اساس چنين واقعياتي است كه تدريجا توسعه بيشتر نيروگاههاي هسته اي مورد بازنگري جدّي قرار گرفته و توجه به منابع ديگر مانند ژئو ترمال رو به افزايش است.
بر اساس گزارشهاي رسمي ايران به آژانس، ذخائر اورانيوم قطعي ايران بعد از حدود بيست سال اكتشاف و تحقيق 491 تن برآورد شده است كه ميتوان معادل 876 تن منبع احتمالي قابل بهره برداري با هزينه استخراج هر كيلو 80 تا 130 دلار را نيز بر آن افزود. علاوه بر اينها فرضيات غير قابل اثباتي در مورد وجود 4500 تن اورانيوم ديگر و يا احتمال پيدا شدن 5000 تن ذخائر جديد وجود دارند كه تا كنون تائيد نشده اند. برابر اين آمار، منابع قطعي اورانيوم ايران را بايد حدود1400 تن برآورد كرد وهر سياستي بايد با توجه به اين ارقام طراحي وبرنامه ريزي شود. مطلبي كه اين آمار و ارقام بزبان روشن بيان ميكنند اين است كه ما بهيچوجه داراي منابع قابل اعتناي اورانيوم كه بتواند نباز بلند مدّت ما را جهت برق هسته اي تامين كنند نيستيم و تامين برق از نيروگاه هاي اتمي بدون تامين سوخت از خارج مقدور نيست و حتّي اگر غني سازي را هم به حدّ كمال انجام دهيم چاره اي بجز وارد كردن اورانيوم(منظور ماده معدنی اورانیوم) از منابع خارجي كه بطور عمده در كنترل كشورهاي خاصّي هستند نداريم و اصولا بحث خود كفائي كشور در اين مورد بنظر نمي رسد كه بر مبناي اطلاعات صحيحي پیش کشیده شده باشد.
توجه دقيق به اين آمار هر چند مختصر مي تواند براي مسئولين عزيز پرونده هسته اي جالب باشد و براي مثال ميتوان درك كرد چرا پيشنهاد مشاركت بين المللي در پروژه غني سازي ما با سردي مواجه شد. وقتي كه ما نه داراي منابع قابل توجه اورانيوم هستيم و نه مصرف كننده اي عمده چون اصلا نيروگاه اتمي نداريم، چرا بايد مثلا اورانيوم آفريقاي جنوبي را بياورند در ايران غني كنند و سپس به آمريكاي شمالي و يا اروپا بفرستند؟ اصلا چنين طرحي توجيه اقتصادي ندارد و طرح فروش سوخت در بازارهاي جهاني با 30 درصد زير قيمت نيز حرفي بيش نيست چه آنكه تنها هزينه حمل ونقل اضافي شايد بيش از 30 درصد قيمت را بالاتر ببرد

* ناتوانی رژیم از برﺁوردن توقعات صنفی قشرهای مختلف و گسترش قلمرو سرکوب به بعد اجتماعی ناتوانی همه جانبه رژیم را گزارش می کند:
• در جریان دستگیری برخی از معلمان شهر همدان، مدارس و دبیرستانهای استان همدان نیمه تعطیل شده اند و دانش آموزان به حمایت ازمعلمان خود از رفتن به سر کلاسها خود داری کرده اند .
سرکوب معلمانی که خواستهای صنفی دارند ، سرکوب زنان که خواستهای صنفی دارند، سرکوب کارگران که سرکوب صنفی دارند و سرکوب دانشجویان که خواستهای صنفی دارند، ناتوانی مفرط رژیم را گزارش می کنند . درخور یادﺁوری است که در دوران شاه ، مانع ابراز خواستهای صنفی نمی شدند زیرا مانع ابراز خواستهای سیاسی می شد . رژیم کنونی بدانحد ناتوان است که ابراز خواستهای صنفی را نیز تحمل نمی کند .

* داد و ستدهای بر سر انسان با رژیمهای همسایه و جستجوی پناهگاه در کشورهای همسایه در صورت حمله نظامی به ایران :

• با داد و ستدهای امنیتی که از زمان به سر کار آمدن حکومت احمدی نژاد با دیگر کشورها انجام شده است به تازگی فردی به نام سید محمد هادی موسوی که از سیاسیون آذری زبان ایران بود که به باکو گریخته بود با همکاری امنیتی بین واواک و سازمان امنیت ﺁذربایجان، در آن کشور دستگیر شده و به ایران ﺁورده و به زندان اوین منتقل شده است . بعد از جزایری ، این دومین مورد - غیر از افرادی که از بازگرداندنشان اطلاع حاصل نمی شود - است .
از زمانی که متکی در ترکیه بود با ربودن افراد یا ترور ﺁنها ، رژیم مخالفان را به ایران باز می گرداند و یا می کشت . از زمانی که این شخص به وزارت انتخاب شد شیوه ای دیگر اتخاذ کرد و آن داد و ستد بر سر مبارزان سیاسی و غیر ﺁنها با دولتهای همجوار است .
• ﺁن عده از ﺁذربائیجانی ها که پولی دارند به ﺁذربائیجان تحت حاکمیت الهام اوف می روند و در ﺁنجا خانه می خرند تا اگر جنگی شد ، پناهگاهی داشته باشند .
در حقیقت، سرمایه ها و استعدادها از مرزهای شمالی و جنوبی کشور به کشورهای همجوار می روند . زیرا ایران گرفتار دو جنگ اقتصادی است : جنگ رژیم مافیاها با اقتصاد کشور و جنگ امریکا با اقتصاد کشور .

* راه حل اقتصادی که به عقل نمایندگان مجلس مافیاها رسیده است :

• برخی از نمایندگان اکثریت مجلس برای جلوگیری ازتورم بیشتر و به تقلید از ترکیه طرحی را به مجلس آورده اند که قرار است بر اساس آن پول کشور تغییر کند. البته این عمل اعتراض برخی از نمایندگان اصولگرا را برانگیخته است.
این طرح ، در اقتصاد ایران، انجام شدنی نیست . زیرا نیازمند کاستن از بودجه و کاستن از نقدینه و کاستن از بدهی دولت به نظام بانکی و افزودن بر سرمایه گذاریها و از میان بردن فرصتهای رانت خواری و... است .
انقلاب اسلامی : اما ﺁرایش قوا در سطح منطقه چگونه است ؟ روابطه ایران با امریکا در ﺁنچه به عراق و افغانستان مربوط می شود و رابطه ایران با غرب و شرق بر سر مسئله اتمی چگونه شده است ؟ خبرها و نظرها ییکه در فصل دوم گرد ﺁورده ایم، می باید به این پرسشها پاسخ دهند :