قانون اساسی چه تصویب شود و خواه نشود مشکل عراق را حل نمی کند :

• هرچند کارشناسان بر این نظر هستند که بر فرض تصویب تصویب قانون اساسی در روزهای پیش از همه پرسی، توجه ها معطوف حل مشکل قانون اساسی است . سه راه حل پیشنهاد شده اند :
1 - قانون اساسی به ترتیبی اصلاح شود که وحدت عراق را تضمین کند.
2 - در سراسر عراق ، زبان عربی زبان رسمی شود و در منطقه کرد نشین، بجای تنها زبان کردی، زبان عربی و زبان کردی زبان رسمی شوند .
3 - مناطق خود مختار با تصویب دوسوم ، بجای اکثریت معمولی بوجود ﺁیند .
   سنی ها مطمئن هستند که می توانند مانع تصویب قانون اساسی شوند . در عوض ، شیعه ها و کردها مطمئن نیستند که پیروزی بدست ﺁورند .
   بسا نگران تر از همه بوش و حکومت او هستند . چرا که در صورت رد شدن قانون اساسی ، در 15 دسامبر انتخابات عمومی برای تشکیل مجلس شورای ملی و دولت دائمی میسر نمی شود . با وجود سقوط اعتبار بوش در امریکا و با توجه ﺁمار کشته های امریکا در عراق - گزارش هرالد تریبون ( 7 اکتبر ) حاکی است که از ﺁغاز جنگ تا 6 اکتبر، 1945 نظامی امریکائی کشته و 14641 تن زخمی شده اند و به میانگین 5/2 سرباز در روز رسیده است و حا لا دیگر ﺁماج عصیانگران امریکائیان و شیعه ها هستند - ، هرگاه حکومت بوش نتواند همه پرسی و انتخابات 15 دسامبر را بر درستی سیاست خویش گواه گیرد ، هم اعتبارش بطور غیر قابل برگشت از دست می رود و هم نخواهد توانست بخشی از قوای امریکا را به خانه باز ﺁورد . از این رو ، مأموران امریکائی سخت مشغول گفتگو با سنی ها و انجام معامله ای با ﺁنها هستند . تا 8 اکتبر نتوانستند سنی ها را راضی کنند .
* در 11 اکتبر، لوس ﺁنجلس تایمز خبر داد که در 10 اکتبر، در تکریت ، در محلی که از زادگاه صدام حسین دور نیست ، هیأت امریکائی و سازمانان دهندگان همه پرسی عراق با رؤسای سنی عراق ، بر سر قانون اساسی عراق به گفتگو پرداخته اند . در این گفتگوها ، سران سنی اعتراضهای خود را به قانون اساسی و نیز قانون انتخابات مجلس که قرار است در 15 دسامبر انجام گیرد، ابراز کردند و قانون اساسی را زمینه ساز تجزیه عراق ارزیابی کردند . طرفهای شیعه و کرد ، خواست سنی را که چشم پوشی از فدرالیسم است ، نپذیرفتند . تنها پذیرفته اند عراق " ملت مسلمان و عرب " خوانده شود و در منطقه کرد نشین نیز عربی زبان رسمی باشد.
• در این میان، دعوای جلال طالبانی و جعفری هم مشکل بر مشکل افزوده است . طالبانی از جعفری بخاطر این رعایت نشدن قرار و مدارها در باره ترکیب هیأت وزیران و کرکوک، از جعفری خواست استعفاء دهد . جعفری حاضر به پاسخ دادن به او نشد و گفت ، فعلا گرفتاریهایم زیادند و در موقع مقتضی پاسخ خواهم گفت . سرانجام طالبانی نیز کوتاه ﺁمد و گفت : موقع موقع تغییر حکومت نیست .
   با وجود این، بروز نزاع این دو ، در روزهای پیش از همه پرسی ، از سوی ناظران سیاسی اینطور تعبیر شد که قانون اساسی حتی اگر تصویب شود، مشکل عراق را حل نمی کند .
• در 9 اکتبر، لوس ﺁنجلس تایمز نوشت: برخی مقامات شک دارند که دیدگاه سیاسی کاخ سفید واقعیت پیدا کند و پیشرفت سیاسی در عراق به عصیان در این کشور پایان ببخشد.
مقامات ارشد امریکا دارند این پرسش را مطرح می کنند که ﺁیا فرضیه کلیدی استراتژی حکومت بوش ، اعتباری دارد ؟ به سخن دیگر ، ﺁیا استقرار دموکراسی شورش را از میان بر می دارد ؟ حکومت بوش بنا را بر این پیش سنجی گذاشته است که با استقرار دموکراسی ، شورش در عراق از میان بر می خیزد . این ایده ثابت را مرتب نیز تکرار می کند . اما ظرف دو ماه اخیر، تحلیل گران با دسترسی به اطلاعات و داده های سری ، شروع کرده اند به بی اعتبار شمردن این " ایده ثابت " . پیشرفت صوری با گسترش واقعی شورش نمی خواند . و احتمال قوی اینست که همه پرسی پیرامون قانون اساسی بجای ﺁنکه متحد کند، بر جدائی بیفزاید . در خود حکومت بوش نیز، برخی به این نتیجه رسیده اند دموکراسی که می خواهد مستقر شود، موجب تقویت شورش مسلحانه می شود .
   فرمانده قوای امریکا در عراق، ژنرال ژرژ کزی Casey چنین سناریوئی را ممکن می داند . مقامات دیگری که بلحاظ حساسیت موضوع، نظر خویش را ﺁشکار ابراز نمی کنند نیز می گویند همین نگرانی را دارند.    علی دباغ نماینده مجلس ملی عراق که از نزدیکان جعفری ، نخست وزیر عراق است ، براینست که اگر قانون اساسی بگونه ای دوستانه بتصویب نرسد، خشونت فزونی خواهد یافت .
• در 12 اکتبر ، امریکا با حزب اسلامی عراق به توافق رسید : قانون اساسی قابل ترمیم است و چهار ماه بعد از انجام انتخابات مجلس در 15 دسامبر، این ترمیم می تواند بعمل ﺁید . پس از تشکیل، مجلس کمیسیونی را انتخاب می کند و این کمیسیون قانون اساسی را ترمیم می کند . پس از حصول توافق، حزب اسلامی عراق از مردم عراق دعوت کرد به قانون اساسی رأی موافق بدهند .

ﺁیا القاعده عراق را از نفرات خود تخلیه می کند ؟ و ﺁیا امریکا به سوریه حمله نظامی می کند ؟ :

• استراتفور ( 5 اکتبر ) اطلاعی را مایه تحلیل بس مفصلی کرده است . اطلاع اینست : در روزهای اخیر، گزارشهای متعددی در مطبوعات منتشر شده اند و منابع دولتی اطلاعی را در اختیار مطبوعات گذاشته اند حاکی از این که زرقاوی ، رهبری افراد القاعده در عراق و رهبران القاعده بر ﺁن شده اند که عراق را از نفرات خود تخلیه کنند .
   دلیل این کار ﺁنست که جهادگرایان از عصیانگران سنی عراق حمایت می کردند به ترتیبی که ﺁنها را از شرکت در زندگی سیاسی باز دارند . اینک مبارزان سنی دارند از جهاگرایانی فاصله می گیرند که از خارج وارد عراق شده اند . همزمان، قوای امریکائی و عراق، در نقاط مختلف عراق به جهادگرایان حمله کرده اند .
اما هرگاه تخلیه انجام بگیرد، بمعنای ﺁنست که دلایل مهمتری وجود دارند : بیانیه اخیر القاعده پیرامون جهاد در ماه رمضان، بمعنای ﺁنست که تا چد هفته عملیات شدید ادامه خواهند یافت . اما القاعده می داند که اگر شورویها در افغانستان شکست خوردند بخاطر مقاومت طولانی بود . به سخن دیگر، طرح جهاد دراز مدت می تواند توجیه کننده تخلیه عراق باشد .
   جنگ سازمانهای اطلاعاتی نیز علت دیگر است . در حقیقت، امریکا قصد دارد پیش از بیرون بردن قوای خود از عراق، زرقاوی و افراد او را بکشد . وزیر کشور عراق گفته است اطلاعات بسیار مهمی پیرامون زرقاوی و افرادش بدست ﺁورده است . باز سازی پوششی که افراد القاعده را برای سازمانهای اطلاعاتی غیر قابل شناسائی بگرداند، دلیل دیگری است ...
• و استراتفور ( 4 اکتبر ) خبر می دهد که امریکا قصد دارد روستاهای مرزی سوریه را که پناهگاه عصیانگران عراق شده اند ، بمباران کند .
   گزارشها پیرامون قصد امریکا ، از پی خبری انتشار پیدا کردند که هاﺁرتص ، روزنامه اسرائیلی ، انتشار داد . هاﺁرتص به نقل از منابعی که نمی خواهند نامشان برده شود، خبر داد که بوش از شارون خواسته است در باره جانشین کردن رژیم بشار اسد با رژیم مطلوبی همکاری کند . اما حکومت شارون با ﺁنکه به تضعیف حکومت سوریه علاقه مند است اما ترجیح می دهد وضعیت کنونی تغییر نکند .
   و اگر امریکا از جانشین جوئی برای رژیم اسد سخن بمیان می ﺁورد، برای ﺁنست که از رژیم اسد ، امتیازهای لازم را بگیرد . وگرنه در شرائط کنونی ، خواهان تغییر رژیم نیست .
   رژیم بشار اسد امتیازهای بسیاری را داده است : پذیرفت پای خود را از تحقیق در باره قتل رفیق حریری کنار بکشد . نه تنها وفادار ترین متحد خود در لبنان، امیل لهد را رها کرد ، بلکه قاضی کنعان ، وزیر کشور خود و رئیس پیشین اطلاعات ارتش عراق در لبنان ، ژنرال رستم غزاله و رئیس ستاد ارتش سوریه ، ژنرال بهجت سلیمان را نیز قربانی کرد .
   در حال حاضر، امریکا وسیله تغییر رژیم سوریه را در اختیار ندارد . با وجود این ، پیش کشیدن تغییر رژیم سوریه گویای ﺁنست که امریکا لازم می بیند طرح لازم را داشته باشد بهمین نظر موضوع را با شارون در میان گذاشته است . دلیل دوم اینست که امریکا می خواهد بهمان ترتیب که در مرزهای افغانستان و پاکستان مستقر شده و عملیات می کند، در مرزهای سوریه و عراق نیز بی مزاحم ، عملیات انجام دهد . سوریه قوای خود را از نقاط مرزی عقب کشیده است . هم به این علت که از برخورد نظامی پرهیز کند و هم به این دلیل همکاری خود را در " مبارزه با تروریسم " نشان بدهد و هم به این جهت که در این مناطق مقام رسمی نباشد و سوریه بتواند ، در برابر عملیات امریکا، ابتکار عمل را از دست ندهد .
   در مورد ایران نیز ، نفع بوش در اینست که وارد معامله با سوریه و ایران بشود . اگر چنین کند بسیاری محاسبات ژئوپلیتیک را در منطقه ، برهم می زند . او از احساسات ضد امریکا در منطقه خبر دارد و نیز می داند که در خود امریکا ، با مشکلی روبرو است که هر روز بزرگ تر می شود . و باز می داند که بسیاری از دولتهای منطقه در پی ﺁنند که از فشار امریکا رها شوند . ضعف موقعیت بوش در امریکا را برای رها کردن خود مغتنم می شمارند . لذا سود امریکا در معامله با ایران و سوریه است .
• در 12 اکتبر، ژنرال قاضی کنعان ، وزیر کشور سوریه را ، در دفتر خود مرده یافتند . بنا بر قول مقامات سوریه ، او، با خالی کردن گلوله ای در مغز، خودکشی کرده است . صبح ﺁن روز ، او در پایان مصاحبه خود با رادیو صدای لبنان گفته بود فکر می کنم این ﺁخرین مصاحبه باشد که بعمل می ﺁورم .    و قرار است هیأت تحقیق سازمان ملل ، پیش از پایان ماه اکتبر، گزارش مقدماتی خود را در باره ترور رفیق حریری، نخست وزیر پیشین لبنان ، به دبیر کل سازمان ملل متحد تسلیم کند .