* لوس انجلس تایمز ( 7 ژانویه ) از قول متخصصان : با استفاده از ضعفهای اقتصاد ایران می باید ایران را از پای درﺁورد :
همزمان با تلاش برای صادر کردن قطعنامه بر ضد ایران ، امریکا در جبهه اقتصادی نیز موفقیت هائی را بدست ﺁورده است : نفت تنها مایه حیات اقتصادی ایران است . در طول سه سالی که بهای نفت بالا بود، صنعت نفت ایران درﺁمد زیادی بدست ﺁورد . اینک امریکا می کوشد مانع از ﺁن شود که در صنعت نفت و گاز ایران سرمایه گذاری بعمل ﺁید تا با توجه به فرسودگی تأسیسات نفتی ایران ، درﺁمد نفتی ایران کاهش پذیرد . با توجه به افزایش مصرف داخلی و انزوای بین المللی و هزینه های بی حساب عامه فریبی که احمدی نژاد بعمل می ﺁورد، ناتوانی از بستن قرارداد با شرکتهای نفتی و پیدایش اختلال در اجرای قراردادهای بسته شده، همان ضربه های کاری هستند که اقتصاد ایران را از پا در می ﺁورند .
در حقیقت، بنا بر قول محمد احمدی نژاد ، معاون وزارت نفت ایران ، در مصاحبه تلفنی با لوس ﺁنجلس تایمز ، هرگاه دولت نتواند مصرف داخلی فرﺁورده های نفتی را مهار کند و، در همان حال، طرحهای سرمایه گذاری برای بهره برداری از منابع نفتی بمدت 10 سال به اجرا درنیایند، ایران دیگر نفتی برای صادر کردن نخواهد داشت .
بدیهی است هرگاه بر اثر حمله نظامی به تأسیسات نفت ایران، صدور روزانه 6/2 میلیون بشکه نفت ایران ناممکن شود، قیمت نفت سر به ﺁسمان خواهد زد . اما اگر به تدریج کاهش بپذیرد، اوپک می تواند با افزایش تولید کشورهای دیگر، کمبود عرضه نفت را جبران کند .
کوشش امریکا و متحدانش، در چند ماه اخیر، صرف منصرف کردن بانکهای بین المللیو شرکتهای نفتی از معامله با ایران ، بخصوص در بهره برداری از منابع نفت و گاز ایران است . از جمله دو منبع بزرگ که تا چهار سال ﺁینده، قرار است روزانه 800 هزار بشکه نفت بدهد . نجات حسینیان می گوید : چندین بانک که پذیرفته بودند برای بهره برداری از منابع نفتی ، اعتبار بدهد ، اخیرا تصمیم خود را لغو کرده اند . افزودن بر این، بانکها حاضر نیستند برای خرید و وارد کردن اجناس، اعتبار باز کنند .
ایران به روسیه و چین چشم دوخته است بلکه به کمک ﺁیند . اما امریکا به چین اخطار کرده است هرگاه در اجرای طرح 16 میلیارد دلاری بهره برداری از حوزه گاز پارس شمالی شرکت کند، شرکتهای چینی مشمول مجازاتهای مقرر در قانونی می شوند که کنگره امریکا تصویب کرده است . چین یادداشت تفاهمی را با ایران ، در باره بهره برداری از منطقه نفتی یادﺁوران امضاء کرده است . در صورت رسیدن به بهره برداری، روزانه 300 هزار بشکه نفت تولید خواهد کرد .
نژاد حسینیان می گوید: دولت ایران متوجه وخامت وضع هست و تدابیری برای مقابله با ﺁن سنجیده است. از جمله جیره بندی بنزین است که از ماه مارس ( فروردین ) برقرار خواهد شد .
● اما پس از انتشار خبر جیره بندی بنزین که بنا بر ﺁن، از جمله به هر تاکسی در تهران روزانه 20 لیتر و به هر خود رو شخصی، 4 لیتر بنزین داده خواهد شد، حکومت احمدی خبر را تکذیب کرد .
انقلاب اسلامی : از زمان غصب مقام ریاست جمهوری توسط احمدی نژاد، بطور مرتب ، به مردم ایران هشدار داده می شود که مافیاهای نظامی – مالی به دست احمدی نژاد، اقتصاد کشور را دارند نابود و مقاومت ﺁن را از میان می برند . تدابیری که نژاد حسینیان از ﺁن سخن گفته است، ریخت پاش کردن درﺁمد نفت بجای سرمایه گذاری کردن ﺁن در نفت و گاز است :
* بجای 14 میلیارد دلار که حکومت احمدی نژاد مجاز بوده است از حساب ذخیره مصرف کند، 52 میلیارد دلار خرج کرده است :
بنا بر گزارش عصرایران، حکومت ، در سال 1385 حدود 7/3 برابر بیش از حد تجویز شده در قوانین برنامه، از درآمدهای نفتی استفاده کرده است که این خود، یک رکورد قابل تامل در سال های اخیر می باشد.
در سال جاری، دولت حق داشته است حداکثر 14 میلیارد دلار از درآمدهای نفتی را مورد استفاده قرار دهد و مابقی درآمدها می بایست به حساب ذخیره ارزی واریز می شد، لکن مطابق آنچه تاکنون از سوی دولت برداشته شده و پیش بینی های موجود برای دو ماه باقی مانده سال، حجم درآمدهای نفتی استفاده شده در سال جاری به 52 میلیارد دلار می رسد که در نوع خود بی سابقه بوده است.
با ادامه وضعیت فعلی، حساب ذخیره ارزی در سال 85 شاهد هیچگونه افزایش موجودی نخواهد بود و در سطح همان 10 میلیارد دلاری ابتدای سال متوقف خواهد ماند.
اضافه نشدن به موجودی حساب ذخیره ارزی در شرایطی اتفاق می افتد که در سال 1385، رکورد بهای نفت بارها شکسته شد و به بالاترین حد خود در تاریخ بازارهای بین المللی نفت رسید.
اگر، دولت، انضباط مالی داشت، امسال می بایست حدود 38 میلیارد دلار به حساب ذخیره ارزی افزوده می شد تا در پایان سال، مسوولان با افتخار از موجودی دستکم 48 میلیارد دلاری حساب ذخیره خبر می دادند.
با این حال میل به مصرف گرایی و تشدید بی سابقه واردات باعث شد این اتفاق نیفتد و در حالی که خطر تحریم کشور را تهدید می کند، حساب ذخیره ارزی همچنان نحیف باقی بماند.
بر اساس گزارش گروه تحلیل اخبار عصرایران، سال گذشته نیز روند مشابهی در کشور وجود داشته است و دولت، در حالی که مجاز بود 5/13 میلیارد دلار از درآمدهای نفتی را برداشت کند، معادل 40 میلیارد دلار (3 برابر حد مجاز) از این درآمدها را خرج کرد.
در واقع، اگر قوانین برنامه و بودجه که با هدف کاهش اتکا به درآمدهای نفتی تنظیم شده اند، درست اجرا می شد، تنها در دو سال اخیر، 5/64 میلیارد دلار می بایست به حساب ذخیره ارزی افزوده می شد که رقم قابل اتکایی برای اقتصاد کشور در بحران هایی مثل تحریم یا کاهش درآمدهای نفتی به شمار می آمد.
البته، ناگفته نماند استفاده بیش از حد مجاز از درآمدهای نفتی، فقط ناظر به دولت احمدی نژاد نبوده است بلکه در دولت های پیشین نیز چنین رویه ای را داشته اند.
به عنوان مثال، در مجموع چهار سال دوم دولت خاتمی، حداکثر میزانی که دولت می توانست از درآمدهای نفتی را برداشت کند، 6/44 میلیارد دلار بوده که دولت هشتم 4/65 میلیارد دلار برداشت کرده است.
حکومت چهار بار لایحه متمم بودجه به مجلس داد تا بتواند دسترسی بیشتری به دلارهای نفتی داشته باشد و مجلس نیز، هر بار بدون توجه به نیاز حیاتی کشور به ذخایر ارزی، با حکومت همراه شد و نتیجه نیز این شد که ذخایر ارزی ایران در پایان سال 1385، به یک سوم ذخایر ارزی سال اول انقلاب می رسد.
گروه تحلیل اخبار عصرایران می افزاید: از ابتدای انقلاب تاکنون کل درآمدهای نفتی کشور بالغ بر 560 میلیارد دلار بوده است که حدود یکصد میلیارد دلار آن، تنها در دو سال اخیر محقق شده است. از این رو، هم دولت به عنوان متولی رسمی اقتصاد کشور و هم مجلس به عنوان ارائه دهنده مجوز برای تغییر در بودجه و برداشت از حساب ذخیره ارزی، باید به مردم توضیح دهند که چرا در پر رونق ترین سال نفتی ایران، حساب ذخیره ارزی، باید این چنین بی مقدار و فقیر باشد؟!
*وابستگی بودجه سال 86، به نفت بیش از 60 میلیارد دلار است :
در 26 دیماه 85، خوش چهره عضو کمیسیون اقتصادی بودجه، گفته است :
لايجه بودجه سال 86 از چند نظر حائز اهميت است كه با توجه به آن ميتوان بودجهاي واقعي را تنظيم كرد: نبرد آمريكا با ما اقتصادي است و ما نقاط آسيبپذيري داريم كه اگر به خود بياييم ميتوانيم تهديدها را كنترل، مهار و محدود كنيم. با مديريت درست نيز ميتوان تهديدها را به فرصت تبديل كرد و آسيبپذيري را به صفر رساند.
نماينده تهران شرايط اقتصادي موجود را از ديگر ملاحظات موردنظر در بودجه عنوان كرد.
وي افزود: تاخيري كه در تدوين بودجه صورت گرفته است بيشترين نگراني را ايجاد كرده و بررسي شتابان لايحه بودجه را در دستور كار دولت قرار داده است.
گنجاندن 40 ميليارد دلار در قانون بودجه 85 تحت عنوان دلارهاي نفتي و تخصيص آن، باعث آسيبپذيري بودجه شد به طوري كه بالاترين وابستگي به نفت برخلاف چشمانداز بيست ساله در بودجه ايجاد كرد. بر اساس برخي برآوردها، چنانچه بعضي از تقاضاها را تا پايان سال در نظر بگيريم، وابستگي به درآمدهاي نفتي بودجه تا پايان سال بالغ بر 60 ميليارد دلار خواهد شد.
جدا از آثار نامناسبي كه روي متغيرهاي كلان به ويژه روي تورم و انتقال آن ميتواند داشته باشد اگر حجم بالاي واردات بالغ بر 50 ميليارد دلاري سال جاري كه در تاريخ واردات بيسابقه است تا اندازهاي فشار تورم را كاهش داد ولي در مقابل اختلالات گستردهاي در زمينه اشتغال ايجاد كرد، چون فرصتهاي شغلي را از توليد داخل، كالاهاي وارداتي گرفت.
* افزایش 92 درصدی تعهدات خارجی کشور و کاهش تراز حساب جاری کشور :
● بنا بر گزارش ایلنا ( 23 دی ماه ) شاخص هاي کلان اقتصادي کشور نشان مي دهد، ميزان بدهي هاي خارجي کشور(تعهدات بالفعل) در هفت ماه اول سال 85 نسبت به مدت مشابه سال قبل 4 درصد کاهش يافت. اين در حالي است که در هفت ماه نخست سال 84 ميزان بدهي خارجي کشور در مقايسه با سال 83 بيش از 92 درصد افزايش داشت.
● در 23 دی ماه، اکونومیست برﺁورد کرده است كه تراز حساب جاري كشور تا سال 1390 در حدود 26 ميليارد و 400 ميليون دلار كاهش خواهد داشت.