در حالیکه هنوز مشخصات و شمار نامزدانی که جواز شرکت در انتخابات را از شورای نگهبان دریافت خواهند کرد روشن نیست، در داخل ایران هنوز بسیاری از نیروهای بینابینی، تصمیم خود را در شرکت یا عدم شرکت یا تحریم انتخابات نگرفته اند.
;در خارج از ایران بحث مشارکت یا تحریم، بحث داغ اکثر سایت ها و رسانه هاست
در میز گرد زمینه ها و زمانه ها دو موافق و دو مخالف شرکت در انتخابات، استدلالات خود را بیان کرده اند.
;خانم ملیحۀ محمدی فعال سیاسی در آلمان با شرکت در انتخابات موافق است، چون معتقد است از این راه، از ایجاد یک مجلس یکدست جلوگیری می شود و نوعی پویایی سیاسی در بالای هرم قدرت به وجود می آید که از طریق آن، مبارزۀ اصلاح طلبانه می تواند سیر پیش روندۀ خود را دنبال کند. او می گوید:" پلورالیسم و اصلاح طلبی مسالمت آمیز در جامعۀ ایران، در مجموع عقب نرفته است."
;مهران مصطفوی، فعال سیاسی در پاریس، این انتخابات را نمایشی می داند که از نظر زمان برگزاری و نوع سازماندهی آن، برای عبور پاسداران از روحانیت طرح ریزی شده است. او می گوید:" باید در تحریم این انتخابات فعال بود و مردم را به تغییر این وضع تشویق کرد و به آن ها کمک کرد که بر ترس هایی که حکومت به آنها القاء می کند، چیره شوند." او معتقد است که نباید گزینه ها را میان اصولگرایان یا اصلاح طلبان محدود کرد، چرا که اقتدارگرایان مایلند در مجلس مخالفانی نیز وجود داشته باشند.
علیرضا نامور حقیقی، پژوهشگر در کانادا، می گوید:" انتخابات یکی از چهل شاخص دموکراسی است. ایران در این جدول نه اولین است و نه آخرین." او روند استقرار دموکراسی را تدریجی می داند و می گوید:" نیروهای سیاسی باید شعار و روشی را در پیش گیرند که قشرهای متوسط جامعه را که ناراضی هستند ولی خواستار پرداخت هزینۀ بالا نیستند، بسیج کند. او می گوید:" عوامل کم تنوعی در رفتار سیاسی حکومت در خصوص انتخابات تأثیر می گذارد، اینکه قیمت نفت چقدر باشد یا روابط با آمریکا یا اسرائیل چگونه باشد یا بخش خصوصی در چه درجه ای از قدرت و استقلال باشد، در چند و چون روند انتخابات اثر دارد.
مهدی فتاپور، فعال سیاسی در آلمان، معتقد است که فضای رقابت در انتخابات مجلس هشتم بی نهایت تنگ است و مجلسی که از درون چنین انتخاباتی بیرون آید، ظرفیت مخالفت با اقتدارگرایان را نخواهد داشت. او معتقد است که شعار انتخابات آزاد را باید در همۀ سطوح و تا آخرین لحظه مطرح کرد، به رد صلاحیت ها اعتراض کرد و اعتماد مردم را با پایداری بر شعارهای درست جلب کرد. او می گوید:" چنین روندی هم اکنون نیز در جامعه جاریست و تجلی آن در گروه انتخابات آزاد و کمپین یک میلیون امضاء و مطالبات سندیکایی دیده می شود."
