خبرگزاري انتخاب : روز اول یونی آستای دانشگاه برلین فراخوان به گردهمایی و گفت وگو در دانشگاه می کند. زمانی که مشخص شد، تظاهرات بر علیه شاه از طرف مسولین دولتی ممنوع نمی شود، سفارت ایران نماینده ای به این اجتماع می فرستد. اما در سالن مملو از جمعیت"آودی ماکس" ] همه علایق و نگاهها متوجه یک فرد بود، این فرد بهمن نیرومند، ادبیات شناسی که در دهه پنجاه در آلمان تحصیل کرده و پس از آن به تهران برگشته و به تدریس پرداخت،بود."

۹ مهر ماه ۱۳۸۶ ساعت : ۱۸ , ۰۴
خبرگزاري انتخاب :

مجید روشن زاد؛ یوشکا فیشر، وزیر امورخارجه سابق آلمان، در گفت وگویی با هفته نامه آلمانی اشپیگل، روز دوشنبه اول اکتبر، خواهان تشدید تحریم برعلیه ایران شد.

این مصاحبه بخاطر نوشتن کتاب خاطرات وی که بزودی وارد بازار خواهد شد، صورت گرفت.

فیشر که همسر وی یک ایرانی الاصل است در کتاب خاطراتش تاکید می کند که دو واقعه در زندگی وی تاثیری متحول کننده داشته اند: یکی جنگ 6 روزه اعراب و اسراییل و دیگری اعتراضات دانشجویان به ورود شاه و فرح پهلوی به برلین که درحین این اعتراضات یک دانشجوی آلمانی بنام " بنو انوزورگ" در تطاهرات بزرگ 2 یونی 1967 با ضرب گلوله پلیس به قتل رسید.

به گزارش خبرنگار ارشد سرویس بین هفته نامه معتبر آلمانی "دی تسایت" که تحت نظر هلموت اشمیت صدراعظم سابق آلمان اداره و منتشر می شود در ماهنامه ی ویژه ای در مورد این واقعه دوم یونی می نویسد:" روز اول یونی آستای دانشگاه برلین [ آستا: هیئت رییسه منتخب پارلمان دانشجویان که سالی یک بار از طرف کل دانشجویان دانشگاه انتخاب می شود] فراخوان به گردهمایی و گفت وگو در دانشگاه می کند. زمانی که مشخص شد، تظاهرات بر علیه شاه از طرف مسولین دولتی ممنوع نمی شود، سفارت ایران نماینده ای به این اجتماع می فرستد. اما در سالن مملو از جمعیت"آودی ماکس" [سالن بزرگ دانشگاه برلین] همه علایق و نگاهها متوجه یک فرد بود، این فرد بهمن نیرومند، ادبیات شناسی که در دهه پنجاه در آلمان تحصیل کرده و پس از آن به تهران برگشته و به تدریس پرداخت،بود."

در این سخنرانی بهمن نیرومند ایران را بر خلاف تصور رایج، یک کشور عقب مانده با ساختار و حکومت دیکتاتوری معرفی کرده و دانشجویان را متقاعد به تظاهرات برعلیه شاه می کند.

قتل دانشجوی آلمانی در روز 2 یونی موجی از اعتراضات سیاسی دانشجویان را در پی داشت و به رادیکالیزه کردن مبارزات سیاسی دانشجویان که تا آن زمان عمدتا مسالمت آمیز بود منجر شد. در ادامه این واقعه و اعتراضات متعاقب آن، گرو ه مسلح "بادر ماینهوف" و پس از آن حزب سبزها که فیشر تا همین اواخر رییس آن بود تشکیل شدند. روز 2 یونی در حقیت نقطه عطفی در تاریخ سیاسی و اجتماعی آلمان به شمار می رود و به نوعی با نام ایران و ایرانیان تنیده و عجین است.

فیشر در خاطراتش می گوید که در این روزها به جبهه "چپ های رادیکال" می پیوندد و زندگی اش دچار تحول و دگرگونی های سیاسی عمیق می شود.

باید یاد آوری کرد که فیشر امروز خود را نه چپ و نه رادیکال ، بلکه یک واقع گرای سیاسی می داند.

علاوه بر این پیوند تاریخی ـ سیاسی، فیشر پیوند فامیلی نیز با ایران دارد.وی در دوران تصدی اش به عنوان وزیر امورخارجه به همراه وزرای خارجه فرانسه و انگلستان طرف گفت وگو با ایران بر سر پرونده اتمی بود.از این رو اصلا بی جهت نیست، اگر هم در خاطراتتش و هم در این گفت وگوی اشپپگل موضوع ایران مطرح شود.

به گزارش انتخاب،فیشر در مصاحبه با این هفته نامه آلمانی می گوید که چگونه برای نخستین بار از حمله به عراق اطلاع پیدا می کند.وی می گوید: بعداز ترور 11 سپتامبر گرهارد شرودر، صدر اعظم پیشین آلمان، مرا به واشنگتن فرستاد. در آنجا من با جورج بوش و ولفوویتس ملاقات کردم. در واشنگتن صحبت از شصت کشور بود که حامی تروریست هستند. پس از آن من دراین نگرانی عمیق فرورفتم که بزودی موضوع عراق و صدام حسین طرح خواهد شد. از همان اول من این [جنگ عراق] را اشتباه می دانستم. شکی نیست که در عراق رژیم وحشتناکی حاکم بود. اما حمله به عراق نمی تواند و نتوانست پاسخی اساسی به بحران ها باشد.

فیشر سپس ادامه می دهد: با جنگ عراق اوضاع کاملا دگرگون شد، زیرا بحران های این منطقه وسیع که پیش از این با هم ارتباط غیر مستقیم داشتند، اکنون با جنگ عراق به هم پیوند یافتند و گره خورده بودند. جنگ عراق باعث در مرکز قرار گرفتن ایران شد. تهران هرگز نمی توانست با اتکا به نیروی خود موقعیت فعلی را کسب کند.اکنون ما در منطقه خاورمیانه با ترکیبی از بحران های جدید و بسیار خطرناک و همچنین رقابت ایران و عربستان بر سر کسب تفوق و هژمونی روبرو هستیم. در عین حال ایران تشکیل دهنده حلقه ارتباط با بحران افغانستان است. و این بحران خود با اختلاف پاکسان و هند وضع دیگری پیدا می کند.

فیشر در پاسخ به سوال خبرنگار اشپیگل مبنی بر اینکه آیا اصولا می توان مانع دست یافتن ایران به بمب اتم شد می گوید: من معتقدم بله، اما در صورتی که غرب یکدست و متحد عمل کند. اگر ما بگذاریم که ایران به بمب اتم برسد، در آن صورت در یکی از بی ثبات و خطرناک ترین مناطق جهان، یعنی خاورمیانه، یک مسابقه تسلیحات اتم آغازخواهد شد و در نتیجه آن پیامدهای منفی عظیمی برای امنیت ما بوجود خواهد آمد. از این رو، در این مورد هر گز نباید متوهم شویم.

فیشر در پایان و در پاسخ به اینکه آیا تحریم ها می توانند در بازداشتن ایران از ساختن بمب اتم مفید واقع شوند و یا خیر، می گوید: اگر این تحریم ها بر بنیان اتخاد غرب باشد، می توتند موثر باشند.

بر پایه این گزارش،او اضافه می کند: هر وقت از تحریم صحبت شود، موضوع نفت مطرح می شود. می گویند تشدید تحریم افزایش بهای نفت را بدنبال خواهد داشت و موجب بی ثباتی غرب خواهد شد. اما اگر جنگی آغاز شود قیمت نفت بطور انفجاری و عظیمی افزایش یافت. تا کنون تنها خطر آغاز یک جنگ بازار نفت دچار تکان های شدید کرد. از این رو به باور من بهتر است که با تمام توان در جهت انزوای اقتصادی ایران کار و تلاش کرد. اما باید به موازات آن آمریکا و اروپا به ایرانیان بگویند که اگر از ساختن بمب اتم دست بردارند و نقشی مسولانه در منطقه به عهده گیرند، در عوض آن ما آماده عادی سازی روابط مان با شما هستیم.

م/ر-ب