15/12/84
یازده روز تا آزادي گنجی/درخواست معصومه شفیعی از مسولان قضایی؛ حقوق انساني همسرم را رعايت کنید
امروز:معصومه شفیعی همسر اکبر گنجی با انتشار نامه ای به سخنان معاون مرتضوی پاسخ داد. متن کامل این نامه در ادامه می آید:
متن زير پاسخ "اظهارات كذب" آقاي سالاركيا _ معاون دادستان_ در مورد وضعيت آقاي گنجي است كه در تاريخ 9/12/84 توسط ايسنا مخابره شده است. لازم به ذكر است كه اظهارات كذب اين چنيني از سوي مقامات قضايي تكرار مكررات است ولي از آنجا كه پاي زندگي و سلامتي يك انسان در ميان است تكليف شرعي و انساني من اين است كه به اين اكاذيب پاسخ گويم:
آقاي سالاركيا به خبرنگار ايسنا گفت: "ملاقات بعضي از زندانيان براساس تقاضاي زنداني و خانواده وي و در نهايت توافق مقام مسئول قضايي انجام ميگيرد. در مورد آقاي گنجي نيز اين روند طي شده و ميشود."
آقاي سالار كيا! لطفا توضيح دهيد كه عبارت "بعضي از زندانيان" دقيقا شامل چه نوع زندانياني ميشو و معيار "بعضي از زندانيان" چيست؟ آيا اين "بعضي" ها همان زندانياني نيستند كه اقدامات غيرقانوني، غيراخلاقي و ضد انساني مقامات مسئول غيرپاسخگو را به پرسش گرفتهاند و از نظر دارندگان قدرت _ و نه اقتدار_ بايد منزوي شوند؟
زندانيان هر بند روزهاي خاصي در هفته ملاقات دارند به موجب كدام قانون آقاي گنجي از اين امكان، استثناء شده است. نكته اساسي ديگر و شايد همه نكته در سخن آقاي سالاركيا، "توافق مقام مسئول قضايي" است. تا مقام مسئول قضايي موافقت نكند هر چند آقاي دكتر مولايي _ وكيل آقاي گنجي_ به دادستاني مراجعه كند و ساعتها منتظر بماند و هر چه درخواست كتبي و شفاهي، تلفني و حضوري، با واسطه و بيواسطه به مقامات مسئول ارائه كند هيچ تاثيري در "توافق مقام مسئول قضايي" ندارد.
سالاركيا: "گنجي به طور مرتب تحت مراقبت پزشك معالج زندان قرار دارد و مشكل خاصي ندارد."
اين اظهارات، يك "دروغ بزرگ" است و راه اثبات آن بازديد چند خبرنگار و عكاس مستقل و مخصوصاً نمايندگان حقوق بشر سازمان ملل متحد و نيز كميسيون حقوق بشر اتحاديه اروپا و ساير سازمانهاي بين المللي حقوق بشر از بند 2 الف زندان اوين است؛ همان بندي كه نمايندگان آقاي عليزاده _رئيس كل سابق دادگستري استان تهران_ را به آنجا راه ندادند. چرا آقاي گنجي از كمر درد، زانو درد، ناراحتيهاي مزمن گوارشي و ... به شدت نالان است اگر تحت مراقبت پزشك بود اين بيماريها حداقل، تسكين پيدا ميكرد نه اينكه تشديد شود.
سالاركيا: "گنجي از نظر تغذيه در وضعيت مناسبي به سر ميبرد و مانند ساير زندانيان از مواد غذايي استفاده ميكند و مواد خوراكي كه به وسيله اطرافيانش به زندان آورده ميشود به او داده ميشود."
وقتي ما جهت ملاقات به زندان ميرويم، به شدت تفتيش ميشويم مثل تفتيش بدني خانواده معتادان و قاچاقچيان حرفهاي مواد مخدر؛ حتي توي كفشهاي ما را ميگردند به حدي كه چند ماهي است كه حتي كيف دستي خود را به زندان نميبريم با اين اوصاف چگونه ممكن است كه به ما اجازه دهند كه مواد غذايي براي آقاي گنجي ببريم. فراموش نكنيد كه اين بند، همان بندي است كه آقايان: عبدي، قاضيان و ملي _ مذهبيها در آنجا به سر ميبرند. و از نظر تغذيه و حداقل امكانات به شدت تحت فشار و محروميت بودند به حدي كه در اثر تغذيه نامناسب به بيماريهاي سخت گوارشي مبتلا شده بودند به خانواده اين آقايان اجازه بردن مواد غذايي به داخل زندان داده نميشد و آنقدر وضع جسماني آنان وخيم شده بود كه خانواده آنها از مسئولين تقاضا كردند كه هزينه تغذيه آن زندانيان از سوي خانواده تامين شود ولي مسئولين مربوطه با اين تقاضا نيز مخالفت كردند. لذا ميبينيد كه اين رويه، در آن بند، رويهاي معمول است و جاي هيچگونه تكذيبي نيست.
آقاي سالار كيا: "... اين بايد مشخص شود كه خانواده ايشان از زندان چه انتظاري دارد."
خانواده گنجي انتظار دارد كه با زنداني مطابق قانون رفتار شود نه اينكه از كليه امكانات قانوني منجمله حق ملاقات هفتگي، تماس تلفني، مرخصي، امكانات درماني و تغذيهاي و ... به شدت محروم شود. خانواده انتظار دارد كه حكم غيرقانوني، ناعادلانه و كاملا سياسي آقاي گنجي به طور قانوني و غيرتبعيض آميز اجرا شود. خانواده انتظار دارد كه وقتي سر سفره نشسته و غذا ميخورد عزيز زندانياش نيز چيزي براي خوردن داشته باشد. خانواده انتظار دارد كه همسر، مادر و فرزندان گنجي به جرم ناكرده زنداني خويش نسوزند و حقوق انسانيشان رعايت شود؛ نه اينكه دائم نگران و منتظر باشند تا زنگ تلفن به صدا درآيد و مژده ملاقات زنداني شان به آنان داده شود.
معصومه شفيعي
15/اسفند/84
