خبرگزاري انتخاب : فرمانده زندان مخوف گوانتانامو به تايم گفته است: ما مهربان و دلسوز هستيم! ولي اگر به يك زنداني ميگوييم كاري را انجام دهد انتظار داريم كه او اين كار را انجام دهد.
۱۱ تیر ماه ۱۳۸۵
خبرگزاري انتخاب : هفتهنامه آمريكايي "تايم" در گزارشي بهوضعيت غمبار زندانيان زندان مخوف گوانتانامو اشاره و تصريح كرد كه در اين زندان كسي حتي حق مردن هم ندارد.
تايم با اشاره به تصميم اخير دادگاه عالي آمريكا در مخالفت با درخواست دولت جرج بوش براي محاكمه زندانيان گوانتانامو در دادگاههاي نظامي نوشت: با وجودي كه راي دادگاه عالي به نفع زندانيان بود ولي مقامات اين زندان همچنان به راههاي خشن براي پايان دادن به اعتصاب غذاي زندانيان كه يك روش متعارف براي ابراز اعتراضات است، ادامه ميدهند.
بهنوشته اين هفتهنامه، زندانيان زندان گوانتانامو در هفته گذشته با راي دادگاه عالي آمريكا مبني بر مخالفت با تشكيل محاكمات نظامي، به يك موفقيت بزرگ دست يافتند اما اعتصاب غذا همچنان ادامه دارد.
درياسالار "هري هاريس" فرمانده زندان گوانتانامو ميگويد كه اعتصاب غذا در اينجا همانند يك "جنگاوري بيتناسب" است كه تنها ابزار زندانيان براي جلب توجه به بازداشتهاي جنجالي آنان است.
تايم نوشته است: به همين خاطر مقامات دولت آمريكا تصميم گرفتهاند زندانيان را به هر قيمت ممكن زنده نگه دارند. كشته شدن زندانيان در اين زندان ميتواند باعث شرمآوري بيشتري براي آمريكا شده و درخواستهاي كنوني براي بستن اين زندان را نيز افزايش دهد.
حاميان حقوق مدني معتقدند، ۴۶۰زنداني زندان گوانتانامو كه طي بيش از چهار سال گذشته حتي بدون اتهام بازداشت شدهاند، ابزار ديگري براي جلب توجه در اختيار ندارند.
بهنوشته تايم، در زندان گوانتانامو آمريكا تمايلي بهكشته شدن زندانيان ندارد و به همين خاطر از زمان آغاز برنامههاي اعتصاب غذا در اين زندان از اوايل سال ،۲۰۰۲سياست آمريكا غذا دادن اجباري به زندانيان گوامنانامو بوده است.
پزشكان ارشد زندان گوانتانامو به تايم گفتهاند: زندانياني كه با خوردن غذا مخالفت كنند از طريق روشهاي خشونتآميز به آنان غذا داده خواهد شد.
بهعنوان مثال، براساس مدرك پزشكي موجود، در يك مورد "يوسف الشهري" ۲۰ ساله كه از سن ۱۶سالگي در زندان گوانتانامو بوده است به صورت معمول به يك صندلي مخصوص غذا دادن كه دستان، بدن، پاها، شانهها و سر وي را بسته نگه ميداشته، بسته ميشد سپس يك لوله پلاستيكي كه نسبت به لولههاي معمولي كه براي غذا دادن به بيماران استفاده ميشود ۵۰درصد بزرگتر و محكمتر است از طريق بيني و گلوي او به معده او متصل ميشد و مواد غذايي لازم را به معده او منتقل ميساخت.
تايم نوشته است: هرچند هزاران انسان بيمار همه روزه در بيمارستانها از اين روش براي غذا خوردن استفاده ميكنند، ولي زماني كه غذا دادن به زور به بيمار بدون اراده او انجام شود باعث حالت استفراغ، خونريزي و اسهال ميشود و بخاطر كشيده شدن عضلات فرد، اين روش بسيار دردناك خواهد بود.
فرمانده زندان مخوف گوانتانامو به تايم گفته است: ما مهربان و دلسوز هستيم! ولي اگر به يك زنداني ميگوييم كاري را انجام دهد انتظار داريم كه او اين كار را انجام دهد.
بهنوشته تايم، براساس يادداشتهايي كه در پرونده پزشكي الشهري يافت شده است، به او گفته شده بود كه حق مردن ندارد.
بنابر اين گزارش، تا پيش از سال جاري استفاده از صندليهاي غذادهنده مصرف چنداني نداشت ولي پاييز گذشته، ۱۳۱زنداني گوانتانامو دست به اعتصاب غذا زدند و به گفته وكلاي زندانيان و برخي ديگر از منتقدان، در ماه ژانويه ناظران زندان در نهايت از اين اعتصاب غذاها كه باعث تقليل رفتن نظم زندان و خسته شدن بيش از حد كاركنان پزشكي شده بود خسته شدند زيرا پزشكان گاهي مجبور بودند، روزانه ۱۵ساعت از وقت خود را صرف غذا دادن اجباري به زندانيان كنند.
دكتر رونالد سولوك پزشك مسوول زندان گوانتانامو در گفت وگو با تايم به صورت كاملا بيپرده گفته است: برخي از تكنيكهاي غذا دادن اجباري به زندانيان كه در گذشته استفاده ميشده و از خشونت كمتري برخوردار بوده است، كاملا اشتباه بوده زيرا برخي از زندانيان تا زماني كه به صندلي بسته نشده بودند سعي ميكردند لوله تغذيه را خارج كرده و حتي به پرسنل پزشكي حمله كنند . از آن بدتر نيز آن بود كه برخي از آنان با مجبور كردن خود به استفراغ همچنان با كاهش وزن مواجه بودند اما اتخاذ اين موضع خشونتآميزتر باعث شد برخي از زندانيان دست به اعتصاب غذا نزنند.
به نوشته تايم، هرچند در گوانتانامو بهصورت رسمي از لولههاي ۳ميلي متري براي غذا دادن اجباري به زندانيان از راه بيني استفاده ميشود، ولي سابقه پزشكي الشهري (فردي كه اخيرا اعلام شد خودكشي كرده است) نشان ميدهد لولههاي بزرگتري براي وي استفاده شده است و به گفته متخصصان، استفاده از لولههاي بزرگتر هيچ هدف پزشكي ندارد.
وكيل الشهري نيز سندي را به دادگاه ارائه كرده است كه در آن به ايجاد زخم و خونريزي به هنگام وارد كردن اجباري لوله به درون بيني و گلوي او اشاره شده است.
وكيل وي همچنين گفته است: الشهري هنگامي كه به او بهصورت اجباري غذا داده ميشده، به صورت لفظي و مذهبي مورد اذيت و آزار قرار گرفته است و به همين خاطر اين لولهها براي زندانيان به عنوان وسيلهاي براي شكنجه آنان تلقي ميشده است.
در مدارك پزشكي الشهري همچنين مشخص شده بجاي آنكه اين لولهها در بدن وي باقي بماند تا مجبور به كار گذاشتن مجدد آن نباشند، روزي دو بار به بدن وي اين لولهها وارد و از بدن او خارج ميشده است.
يكي از ديگر مشكلات غذا دادنهاي اجباري در گوانتانامو، مقدار مواد غذايي بود كه به آنان داده ميشد (حدود يك و نيم ليتر)، و اين ميزان بيش از مقداري بوده است كه معده آنها ميتوانست در خود جاي بدهد و اين مساله باعث ايجاد يك حالت تهوع بسيار دردناك، استفراغ، نفخ، اسهال و حتي تنگي نفس ميشده است.
تايم نوشته است: اين نشانهها در بسياري از زندانيان از جمله الشهري ديده شده است لذا در پي همين اتهامات بود كه گروهي ۲۵۹نفره از پزشكان در ماه مارس طي نامهاي سرگشاده به مجله پزشكي "لنست" چاپ انگليس خواستار پايان غذا دادن اجباري به زندانيان در گوانتانامو شدند.
اين پزشكان متخصص با استناد به بخشي از قوانين اخلاقي در انجمن پزشكي آمريكا و انجمن پزشكي جهان، غذا دادن اجباري به زندانيان را محكوم كرده و اعلام كردند تا زماني كه آنان از كاري كه انجام ميدهند آگاهي دارند، اين اقدام تجاوز به شان و مقام انسانيت قلمداد ميگردد.
تايم افزوده است: سرهنگ مايك بومگارنر كه به صورت روزانه بر زندان گوانتانامو نظارت دارد، ميگويد: تعدادي از زندانيان در مورد آرزو يا پيامي از سوي خدا صحبت ميكنند كه به آنان گفته است اگر سه تن از زندانيان بميرند، اين مساله به اندازهاي توجه بازرسان زندان را به آنان جلب خواهد كرد و آنها از گوانتانامو خارج خواهند شد!
براساس مداركي كه به تازگي به صورت غيرمحرمانه اعلام شده، كشته شدن آنان تنها نبايد از طريق گرسنگي باشد لذا براساس اسناد موجود، دو تن از زندانيان كه الشهري يكي از آنان بوده در ۱۸ماه ميبا خوردن تعداد زيادي قرص ضدافسردگي اقدام به خودكشي كرد كه اين مساله باعث بازرسي از كل زندان و در نتيجه تبديل آن به جديترين آشوب در تاريخ "كمپ دلتا" شد.
مكالماتي كه ميان زندانيان صورت گرفته و مداركي كه به دست تايم رسيده است، حاكي از بكارگيري روشهاي خشونتآميز براي پايان دادن به اعتصاب غذاي زندانيان بوده و ارتش آمريكا نيز هيچ توضيحي در مورد اين مساله ارائه نكرده است.
بومگارنر تصريح كرد: زندانيان در تلاش هستند تا تعداد اعتصابكنندگان را به بيش از ۱۰۰نفر برسانند ولي در حال حاضر ما به اندازه كافي از پرسنل پزشكي برخوردار هستيم و حتي اگر ۴۶۰نفر آنان نيز دست به اعتصاب غذا بزنند، ما ۴۶۰پزشك خواهيم داشت كه از آنان نگهداري خواهند كرد! تايم نوشته است: اين اعتصاب غذاها موفقيتهايي را نيز براي زندانيان به همراه داشته است زيرا بخاطر اين اعتصابها، توجه زيادي به گوانتانامو جلب شده و در حال حاضر آمريكا با انتقادات شديدي از سوي متحدان و دشمنان مواجه است.
هفتهنامه تايم اشاره دارد: هرچند تصميم دادگاه عالي آمريكا دست كم برخي از درخواستهاي اين زندانيان را تامين خواهد كرد، ولي بسيار بعيد است كه اكثر اين زندانيان به زودي آزاد شوند.
بهنوشته اين هفتهنامه آمريكايي، مقامات آمريكايي اكنون در حال ساخت يك زندان بسيار پيشرفته با هزينه ۳۰ميليون دلار در گوانتانامو هستند.
هريس فرمانده گوانتانامو نيز گفته است: تا آنجا كه ميتوان پيش بيني كرد وجود زندان گوانتانامو ضروري است. خودداري زندانيان از غذا خوردن تقاضاي آنان براي كمك نيست، بلكه توطئه القاعده براي جلب توجه رسانهها و مجبور كردن دولت آمريكا به عقب نشيني از موضع خود است!
وي به تايم گفته است: اراده مقاومت اين زندانيان بسيار بالا است آنها جنگ خود، يعني جهاد خود را عليه آمريكا انجام ميدهند و ما بايد آنها را متوقف كنيم.
