پیرامون نامه‌ نود و دو نفراز اعضا و هواداران کو مه‌ له‌

انتشار نامهاى با امضا‌ نود و دونفر از اعضآ وهواداران کومهله‌ در بریتانیا جناح تنها به کنگره رفته‌ را نه تنها مایوس و نگران كه عصبى کرده است. چنانکه امضا کنندگان نامه‌ مذکور را شارلاتان،افرادى که‌ نمى دانند سیاست خوردنى یا خواندنى است و الى غیر ..مورد خطاب قرار دادهاند. ادعا کردهاند که‌ بسیارى از افرادى که‌ اسامیشان در نامه‌ مذکور قید شده است از وجود چنان نامهاى مطلع نبوده اند. ادعا کرده اند که‌ بسیارى از افراد مذکور به‌ توصیه ایشان از مراجعه‌ به‌ مراجع قانونى به‌ قصد شکایت از ناشران نامه‌ خود دارى کرده اند.
این ادعاها بر هیچ واقعیتى استوار نیست.
ما این شیوه نگارش را که‌ ابتدایيترین مبانى ادب را رعایت نکرده و انسانهایى شریف را مورد توهین قرار داده ارزان نگریسته‌ از پاسخگویى بدان خود دارى مینماییم. ما در صفوف پرافتخار کومهله‌ آموختیم که‌ به نقد افکار مخالفینمان پرداخته و نه حرمت و کرامتشان را دستمایه خالىکردن بغض و ناتوانى خود نماییم. هیچ مرجعى به فردى اجازه نمىدهد که‌ خود را علامه دهر دانسته‌ دیگران را چون همفکر ایشان نیستند را افرادى که‌ نمى دانند سیاست خواندنیست یا خوردنى مورد خطاب قرار دهد. جالب این که‌ افرادى را که‌ نادان و غیر سیاسى خطاب کردهاند مورد بمباران تلفنى قرار داده و ازأنها خواسته‌اند که‌ امضاهایشان را پس بگیرند. در این مسیر همچنانکه خوا‌هش و تمنا کردهاند تهدید وعده زن دادن هم نیز کردهاند.گیریم که‌ چند نفرى را ناچار کردید که‌ امضایشان را پس بگیرند، گیرم که‌ چند نفر را مجاب کردید که‌ به هر دلیلى اظهار ندامت نمایند اما ‌هشتاد وهفت نفر باقى مانده را چه؟ لازم به‌ ذکر است که‌ تا به‌ حال حتى یک تکذیبیه دریافت نکردهایم.

اما واقعیت چیست؟
انگار نه انگار که‌ این نود و دو نفر پاى نامهای با مضمونى مشخص و کاملا مستدل امضآ گذاشتهاند. یک جمله‌ در نقدنامه اظهار نظر نشده است و تنها به حمله‌ به امضآکنندگان و سازماندهندگان این حرکت بسنده شده است. اعلام نمیکنند که‌ از عضودفتر سیاسیشان که‌ سالهاست مقیم بریتانیا می باشد اما حال خودش مانده و مقامش و تعدادى کمتر از انگشتان یک دست عصبانى میباشند؟ اعلام نمیکنند که‌ به‌ چه دلیل یک شبه نود دو نفر که‌ پاى اصلى نشستها و جلسات و مراسمهاى کومهله‌ بودهاند یکباره پاى نامهاى امضآ میگذارند که‌ معترض دفتر سیاسى و شخص مهتدى میباشند؟ اعلام نمی کنند که‌ ازدستدادن نیرو و هوادار در این مقیاس ناشى از اتخاذ سیاستها و تاکتیکهایست که میرفت کومهله‌ را به‌ حزبى حاشیهاى در عرصه سیاست در کردستان بدل نماید. اعلام نمیدارند که‌ سیاست انتظار و بازهم انتظار به امید حمله‌ نیروهاى همپیمان و سرنگونى جمهورى اسلامى رهبرى کومهله‌ را از پرداختن به‌ تودهای و فراگیرشدن آن غافل کرده بود. اذعان نمیدارند که چرا باید ازشخص عبدالله مهتدى در سمت دبیر کلى مادام العمر کومهله‌ و حال نیز فرمانده کل قوا دفاع کرد. نمیگویند به چه دلایلى باید سرنوشت کومهله‌ را تنها و تنها به‌ دست کسى سپرد که اتخاذ سیاستها و تحمیلش به کومهله‌ از جانب او گاها فاجعهآفرین بوده و خواهد بود؟ آرى دوستان بکوشیم که‌ به‌ مسایل بالا بپردازیم، باشد که‌ از هم بیاموزیم. در اینکه‌ ما همگى زندگیمان را در راه آرمانى نهاده و خواهیم نهاد که هدفى جز به‌ ارمغانآوردن عدالت و برابرى براى خلقمان نیست، شکى نداشته‌ و نخواهیم داشت. اما در این نبرد نیز خود باید بیاموزیم که‌ اشتباهاتمان را جبران نماییم. بیاموزیم که‌ حقیقت تنها و تنها نزد طرف ما نیست. بیاموزیم که رهبرانمان فرشتگان آسمانى مبرا از خطا نیستند، بیاموزیم که‌ اگر رهبرانمان را با هورا و دست زدن به‌ رهبرى رساندیم پاسخگو باشند و اگر توان رهبریمان را نداشتند نیز با سخاوت دست از مقامشان بردارند و نه اینکه‌ با حذف دیگران و ایجاد محفل و باند و در اختیار گرفتن ثروت کومهله‌ جایگاهشان را در مقام رهبرى ابدى نمایند آنچنانکه‌ مهتدى کرد. ‌

اعضا و هواداران کومه‌له‌ و هواداران جناح رفرم و رشد کومهله‌ در انگلستان