اصول راهنماى اسلام

 

نوشته ابوالحسن بنى صدر

 

 

ناشر: انتشارات انقلاب اسلامى

 

تاريخ انتشار: 22 بهمن 1371

 

تنظيم براى روى سايت از

انتشارات انقلاب اسلامى

 

 فهرست‏

 

 

 

 مدخل                                                 

 فصل اول: توحيد                                       

 

 

 بند اول: اسطوره‏ها

 1- اسطوره هايى كه ساخته رابطه انسان و طبيعتند            

 2- اسطوره هايى كه ساخته رابطه انسان با زمان و مكان هستند 

 3- اسطوره هايى كه بر وجه اجتماعى واقعيت اجتماعى ناظرند   

 

 4- اسطوره هايى كه بر وجه سياسى واقعيت اجتماعى ناظرند     

 5- اسطوره هايى كه بر وجه اقتصادى واقعيت اجتماعى ناظرند   

 6- اسطوره هايى كه بر وجه فرهنگى واقعيت اجتماعى ناظرند    

 

 بند دوم: مشى از شرك به توحيد                             

 الف - شرك                                                 

 ب - بت پرستى                                             

 ج - ثنويت و تثليث                                        

 د - كفر                                                  

 ه - منزه كردن خدا از صفاتى كه با توحيد ناسازگارند        

 

 بند سوم: روابط اجتماعى توليد كننده خدا

 داستان دو دوست                                           

 الف - مؤلفه اجتماعى                                      

 ب - مولفه اقتصادى                                        

 ج - مؤلفه سياسى                                           

 د - مؤلفه فرهنگى                                         

 

 بند چهارم: رابطه انسان با خدا، يا موازنه عدمى            

 1- رابطه‏ها بر پايه موازنه عدمى                           

 2- تخليف                                                  

 

 مأخذهاى فصل اول                                          

 

 

 فصل دوم: بعثت                                       

 

 1- بعثت عمومى است                                         

 2- قواعدى كه زمان و مكان و محتوى و شكل بعثت را تعيين

 مى‏كنند                                                    

 3- گذار از ثنويت به توحيد و پيامبرى                       

 4- وظائف پيامبرى                                         

 

 5- تغيير ناپذيرى احكام و صيرورت اجتماعى                   

 الف - سازش پذيرى و سازش ناپذيرى                           

 ب - هويتهاى نسبى و جهان شمول بودن احكام                   

 ج - نسبيت احكام                                           

 منكرها                                                    

 معروفها                                                    

 مأخذهاى فصل دوم                                           

 

 

 فصل سوم: امامت                                        

 

 1- رهبرى و آزادى انسان                                      

 2- عموميت امامت                                             

 3- انواع امامت                                            

 صفات مؤمن و متقى                                           

 صفات كافر و مشرك                                           

 

 دو نوع نظام اجتماعى و مشخصات هريك                            

 جامعه مؤمنان                                               

 جامعه كافران                                                

 دو نوع تمايل عمومى در تاريخ                                

 مسئوليتهاى امامت عمومى و خاصه هايش                           

 در وجه سياسى                                                

 در وجه اقتصادى                                              

 در وجه اجتماعى                                              

 در وجه فرهنگى                                                

 امام و حزب خدا و جامعه                                      

 تا تغيير نكنى تغيير نمى‏دهى                                  

 الگو آينده را در وجود خود حال مى‏كند                         

 مأخذهاى فصل سوم                                              

 

 فصل چهارم: عدالت                                     

 

 عدل و ظلم، در رابطه با اصلها                                

 پيشخور كردن و از پيش متعين كردن و وظيفه خليفةاللهى          

 تدبير پيش شرط تقدير                                          

 نه جبر و نه تفويض، امرى ميان دو امر است                     

 گذار از نابرابرى به برابرى                                  

 1- در وجه اقتصادى                                           

 2- در وجه اجتماعى                                            

 3- در وجه سياسى                                             

 4- در وجه فرهنگى                                            

 

 نابرابريها و راه حل عمومى مشكل نابرابرى                     

 مأخذهاى فصل چهارم                                           

 

 

 فصل پنجم: معاد                                        

 

 زمان پندار و گفتار و كردار                                  

 زمان پيوسته است و جهت و هدف دارد                            

 دسته بندى انسانها در رابطه با زمان                          

 شهادت زمان                                                  

 معاد، آغاز بدون بازگشت                                      

 تدارك جامعه آرمانى در معاد                                  

 الف - خاصه‏هاى سياسى جامعه آرمانى                            

 ب - خاصه‏هاى اقتصادى جامعه آرمانى                            

 ج - خاصه‏هاى اجتماعى جامعه آرمانى                            

 د - خاصه‏هاى فرهنگى جامعه آرمانى                             

 جا و موقع فرد در جامعه آرمانى                               

 طبيعت بهشت، آنسان كه قرآن وصف مى‏كند                         

 مأخذهاى فصل پنجم                                            

 

 

 حاصل سخن                                              

 

 فهرست                                                 

 

 

 

 

 

اصول راهنماى اسلام

 

فصل اول‏

 

توحيد

 

 

 بسم الله الرحمن الرحيم‏

 

 

 

 مدخل‏

 

 

 كتابى كه خواننده پيشاروى دارد، حاصل تجربه‏هاى 30 سال است. تجربه هايى كه در پر رويدادترين دوران تاريخ و تا اين زمان، دوران پرشتاب‏ترين تحولهاى تاريخ انسانيت، بعمل آمده‏اند. در همه رويدادهاى بزرگ، ايران از مهمترين صحنه‏ها بوده است و ايرانيان پاى در ميان داشته‏اند. در اين دوران، ساعت به ساعت، زندگى پرسشها پيرامون هستى، رابطه انسان با خدا، با طبيعت، در ميان مى‏گذاشت و مى‏گذارد. جهت تحولى كه جامعه‏ها دارند، يا بايد داشته باشند و يا بايد به آنها داد، موضوع دانش اجتماعى و همه، مايه كشاكشهاى سياسى و نزاعهاى قهرآميز و جنگها بوده‏اند و هستند. و نيز، تقدم بخشيدن به اين يا آن بعد از بعدهاى اجتماعى، سياسى، اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، دست مايه زورمداران بوده و هنوز هست.

      نسلهايى كه پيش از اين دوران مى‏زيستند، با مشكلى مواجه نبودند كه نسل ما و نسل جوان امروز با آن روبرو است: پيش از پيشى جستن غرب، نسلهاى پيشين محدوده انديشه راهنما و نظام ارزشى را كه در آن بار مى‏آمدند، مطلوب مى‏يافتند. پس از سلطه يافتن غرب، فعالان هر نسل دو تمايل پيدا مى‏كردند: تمايلى انديشه راهنما و نظام ارزشى غرب را بهترين مى‏شمرد و تمايلى ديگر به انديشه راهنما و نظام ارزشى «سنتى» پايبند مى‏ماند. آيا مى‏دانست اين «سنت» جز غرب زدگى ديرين نيست؟ بهررو، دو گرايشى كه با يكديگر رويارو مى‏شدند، غرب زده‏هاى كهنه و غرب زده‏هاى نو بودند. اين دو تمايل، به تمايلهاى كوچك‏تر تقسيم مى‏شدند. و هر تمايل انديشه راهنما و نظام ارزشى خود را بهترين مى‏شمرد. در دوران ما، در انديشه‏ها، زلزله‏هاى بزرگ روى دادند و همه ساختها را ويران ساختند. تا جايى كه كسانى پيدا شدند و گفتند: عصر ايدئولوژى بسر رسيده است!

      در قلمرو علم نيز، روشهايى كه علمى شمرده مى‏شدند، پى در پى، مهر «غير علمى» و «ضد علمى» مى‏خوردند و از اعتبار مى‏افتادند. در نتيجه، ارزشهاى پايه، خود بى پايه مى‏شدند. جامعه‏هاى صنعتى و غير صنعتى قرار و ثبات خويش را از دست مى‏دادند. نسل جوان، در تمامى جامعه‏ها، شورشى مى‏شد. شورشى از نوع جديد جهان را فرا مى‏گرفت: شورش بر نظامهاى اجتماعى و ارزشى و بر انديشه‏هاى راهنما و روشها. وقتى شورشى از نوع جديد روى مى‏دهد، اگر نتوان اصل و انديشه راهنما و ارزشهاى پايه جديد جست، بحران ديرپا مى‏شود. و چون شورش مى‏توان كرد اما در شورش نمى‏توان زيست، د