رضا بایگان

                                          هر چند که جوانی از من فاصله گرفته است

                                          اما :

                                          نسل جوان و شجاع ، روح جوانی را درمن

                                                                                   دمیده است .

خورشید زمانیم

             {  هیچ مرغی در قفس آزاد نیست

                         گر قفس از سیم باشد یا که زر

                 بهر مرغ در قفس

                        اصل قفس  دلچسب نیست }

           ما جام جهان را ز جمشید گرفتیم

                 ما مالک آن  جامِ جم هستیم

                     ما نقش جهانیم

                         ما رونق بازار زمانیم

                                ( ما رستم و سهراب زمانیم )

           ما رنگ خوش پرچم آهنگر آزاد

                 در پیش گرفتیم

                           ضحاکِ ستم گر به زنجیر کشیدیم

                                            ( جمشید و فریدون زمانیم )

          ما سرو بلندیم

              سر خم شده هرگز نشناسیم

                   ما برده ی در بند نمانیم

                       ما بادِ وزانیم

                            سرمشقِ آزادیِ انسان و جهانیم

                                                     (ما نسل جوانان زمانیم )

           ما از دل یک دره تاریک

                        با همت و تدبیر

                              به نوک قله البرز رسیدیم

                                                    ( پیوسته و همراه و روانیم )

           ما در دلِ شب شمع شده

                              با آتش جان

                                         تا به سحر

                                                  در پی خورشید دویدیم

                                                      ( راحت ننشستیم و نشینیم )

           همراه سیاووش شده

                    از آتش پرخشم گذشتیم

                         از آتش و از فتنه دشمن نهراسیم

                                                  ( چون موجِ خروشان ، آرام نمانیم )

           ای دیو سیه چهره ی بدخوی و ستم گر

           ای مادر ظلم و ستم و روح خرافات

           در خواب و خیالی که بر جای بمانی

           آسوده و پیوسته بر جای نمانی

                                                    راحت نتوانی که بر اسب بتازی

          ( ما نسل جوانیم

                  ما چهره مهتاب

                              ما روشنی آب

                                   ما مظهر آزادی

                                         انسان و جهانیم . )

                                              رضا بایگان - فرانکفورت