شعری برای نرگس محمدی: شتاب مکن، نرگس

Mohammadi Narges2کس بیش از ما ندانست

آن درد جانگزای را که بر تو رفت

زان رو که همسفرت بودیم و دانستیم

که آن ستم بی امان

چون برتورفت.

شتاب مکن، نرگس

" با مرگ نحس پنجه میفکن! "

فردا در انتظار رخصت است

آن را که بود تکیه گاه کلامت:

" انسان."

سخت است

می دانم،

می دانیم.

اما مخواه ما را

نالان و سر به زیر،

با پرسشی شگفت که آنک،

با آن ستم که برتورفت چه کردیم؟

شتاب مکن نرگس

با مرگ نحس پنجه میفکن،

تنها منه توآدمها را،

کز خویشتن تو گذر کردی،

با یاد ونامشان.

دریاد دار که:

فردا در راه است.

علی رضا جباری (آذرنگ)

23/4/95(2016/7/13)