محمد علی ایازی: افرادی که در بارۀ گازهای سمی در مدارس سکوت کرده‌ و بی‌ تفاوت‌ اند، خودشان مسئول این کارند

Aiazi-Mohamed A-1 رادیو فردا: مسمومیت‌ های زنجیره‌ ای ناشی از حمله با گازهای سمی که شدت گرفت، افکار عمومیِ منتقد سیاست‌ های نظام روحانی حاکم بر ایران به گذشته رجوع کرد؛ جایی که می‌شد اسیدپاشی‌های زنجیره‌ای اصفهان را دید.
 
در آن‌جا مشخص نشد متهمان که بودند و چه انگیزه‌ای داشتند، اما برخی آن رخداد را به نیروهای مذهبی تندرو نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی، که از آن‌ها با عنوان نیروهای حزب‌اللهی نام برده می‌شود، نسبت دادند.
 
سال ۱۳۹۳، وقتی خبر اسید پاشی‌ ها روان جامعه را درگیر کرده بود، مقام‌ های حکومتی موضوع را به سمت آن‌چه «توطئه دشمن» می‌نامند، بردند.
 
باز هم مشابه اتفاقاتی از این دست در دههٔ ۸۰ خورشیدی با قتل‌های زنجیره‌ای کرمان رخ داده بود. در آن‌جا مشخص شد متهمان شش مرد جوان از اعضای بسیج یکی از مساجد بودند. این‌جا دیگر انگیزه هم روشن بود؛ امر به معروف و نهی از منکر با توسل به سخنان محمدتقی مصباح یزدی که برخی از او با عنوان «تئوریسین خشونت» یاد می‌کنند.
 
آقای مصباح یزدی گفته بود که در صورت شانه خالی‌کردن نیروهای انتظامی و قوه قضائیه از انجام مجازات، ناهی از منکر می‌تواند شخصاً «فرد خاطی» را مجازات کند.
 
این پرونده سرانجام با اعلام رضایت خانواده‌های قربانیان در سال ۱۳۹۷ بسته شد.
 
حالا و بار دیگر، حمله با گاز سمی به دانش‌آموزان کشور، به فاصلهٔ کوتاهی از فروکش‌ کردن اعتراضات خیابانی «زن زندگی آزادی» و پاسحگو نبودن حکومت دینی، ذهن جامعه را به سمت گروه‌ هایی برده است که برای خود نسبت مشخصی با دین قائل‌ اند.
 
آنها که سکوت کرده یا بی‌ تفاوت‌ اند، خودشان «مسئول این کارند»:
 
رادیو فردا این موضوع را با محمد علی ایازی، از اعضای مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم، نویسندهٔ کتاب «قلمرو اجرای شریعت در حکومت دینی» و از روحانیون منتقد حجاب اجباری و گشت‌های ارشاد به بحث گذاشته است.
 
آقای ایازی با اشاره به این‌که حداقل برخی از مراجع نواندیش و سنتی این اتفاق را محکوم کرده‌ اند، می‌ گوید «ممکن است» افرادی در انجام این جنایت به دین تمسک کنند، ولی دیدگاه او این است که «نمی‌ توان آن را مستقیماً با دین مرتبط دانست».
 
این مدرس حوزه علمیه قم می‌ گوید، وقتی چنین اتفاقی در بسیاری از شهرها رخ می‌ دهد، «بدون داشتن تشکیلات و تجهیزات بیوشیمی و امثال این‌ ها» امکانش وجود ندارد.
 
این مجتهد شیعه تأکید می‌ کند، افرادی که دست به انجام مسمومیت‌ های گازی زنجیره‌ ای زده‌ اند، «مسلماً دست‌ شان باز» بوده است.
 
مسمومیت‌ های زنجیره‌ ای آذرماه از شهر مذهبی قم آغاز شد. آقای ایازی این موضوع و نوع برخورد مقام‌ های مسئول را دلیلی بر «فرامذهبی» بودن این پرونده می‌ داند.
 
عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم با محکوم کردن این اقدام‌ های زنجیره‌ ای بدون نام بردن از فرد خاصی می‌گوید، افرادی که در این باره «سکوت» کرده‌ اند و «بی‌ تفاوت‌ اند»، خودشان «مسئول این کارند».
 
او با اشاره به تناقض‌ گویی و جلوگیری نکردن از تکرار اتفاقات ماه‌ های گذشته، تلویحاً دولت ابراهیم رئیسی را هم به «تشویش اذهان عمومی» متهم می‌کند.
 
نویسندهٔ «آزادی در قرآن» با اشاره به شیوه رویکرد قضائی در جمهوری اسلامی با این رویداد و متهم‌ کردن دست‌ اندرکاران قضائی به دست داشتن در «اِخافه» (ترس‌افکنی) می‌ پرسد؛ «چه اخافه‌ ای بزرگ‌ تر از اینکه با ۳۰۰ تا۴۰۰ تا دانش‌ آموز به این شکل برخورد شود و به آن رسیدگی نشود».
 
به‌ گفته آقای ایازی، وقتی حکومت بگوید در امری نقشی ندارد، ولی از آن جلوگیری هم نکند، یعنی این حکومت ناتوان است و می‌ افزاید: «این‌ ها ادعا می‌ کردند که ما می‌ خواهیم در سوریه جلوی داعش را بگیریم، اینجا داعش تولیدِ به مصرف شده، کسانی هستند که همین اخافه و ترس و وحشت را ایجاد کردند و با آن مقابله نمی‌ شود و مردم نمی‌ پذیرند که این‌ ها با این مسئله درست برخورد کرده‌ اند».
 
او با انتقاد از متوجه کردن همه مسائل و مشکلات به سمت آنچه که مقام‌ های جمهوری اسلامی «دشمن» می‌ نامند؛ می‌ گوید: «کسی که توانمند نیست و لیاقت رسیدگی به این مسئله را ندارد، ادعا و مدعا ندارد».
 
آقای ایازی ادامه می‌ دهد: چگونه می‌ شود که در کشوری این همه اتفاقات وحشتناک می‌ افتد، امنیت از بین می‌ رود و این‌ ها نشسته‌اند، بِر و بِر نگاه می‌ کنند».
 
در ذیل، کامل صوتی این مصاحبه:
 

در این رابطه