ریچارد سیلوراشتاین: اسرائیل از کردستان عراق به عنوان سکوی پرتاب برای حمله به ایران استفاده می کند

Israen KurdistanParchamافشاگری های اخیر مبنی بر اینکه اسرائیل یک پایگاه مخفی در اربیل، پایتخت اقلیم کردستان عراق دارد، نباید کسی را شگفت زده کند. این اطلاعات در پی شلیک موشک‌های بالستیک ایران به سمت این پایگاه ده روز پیش و ظاهراً در تلافی حمله اسرائیل به کارخانه تولید پهپادهای نظامی ایران در کرمانشاه فاش شد.
در حالی که کشف پایگاه اسرائیل در اربیل ممکن است برخی از ناظران را غافلگیر کرده باشد، این واقعیت در واقع از رابطه دیرینه اسرائیل و کردهای عراق ناشی می شود.
پس از تأسیس اسرائیل در سال 1948، بسیاری از یهودیان کرد شروع به مهاجرت به این کشور کردند و امروزه جمعیتی بالغ بر 300000 نفر را تشکیل می دهند.
در اواسط دهه 1960، اسرائیل سرتیپ تزوری ساگیTzuri Sagi  را به ایران فرستاد تا عملیاتی را علیه عراق ترتیب دهد که نیروهایش در طول جنگ 1948 ضربات مهلکی به نیروهای اسرائیلی وارد کرده بودند.
مأموریت آن نیز حمایت از مبارزه برای کردستان مستقل در عراق بود. او به این ترتیب به تشکیل و آموزش ارتش کرد کمک کرد. با ادامه جنگ کردها برای استقلال خود از عراق، اسرائیل مقادیر زیادی تسلیحات به آنها داد.
تزوری ساگیTzuri Sagi  یک بار گفت که او آنقدر با کردها همراهی کرده که تبدیل به "یک وطن پرست کرد" شده است.
پس از انقلاب 1979 ایران، کردها از نظر اسرائیل اهمیت راهبردی پیدا کردند و اسرائیل آنها را به عنوان یک نیروی منطقه‌ای متقابل می‌دید که می‌توانست رژیم جدید تهران را بی‌ثبات کند.
این امر به دشمنی رهبران ایران دامن زد که می ترسیدند کردها اجازه دهند اسرائیلی ها در منطقه جای خود را به دست آورند.
موساد یک شبکه جاسوسی در اقلیم کردستان عراق و همچنین در آذربایجان و دیگر سایت های همسایه ایران داشت. در سال 2005، یدیعوت آحارونوتYediot Aharonot  گزارش داد که کماندوهای سابق اسرائیل در حال آموزش نیروهای کرد در زمینه تکنیک های "ضد تروریسم" هستند.
سیمور هرش، روزنامه‌نگار تحقیقی آمریکایی، در مورد چنین عملیاتی در نیویورکر در سال 2004 گزارش داد: «ماموران اطلاعاتی و نظامی اسرائیل در حال حاضر به طور مخفیانه در کردستان فعالیت می‌کنند، جایی که واحدهای کماندویی کرد را آموزش می‌دهند و - از نظر اسرائیل مهم‌تر - عملیات‌های مخفیانه را در داخل مناطق کردنشین ایران و سوریه انجام می‌دهند. »
به گفته یکی از مقامات سیا که در این مقاله نقل شده است، "حضور اسرائیل به طور گسترده برای جامعه اطلاعاتی آمریکا شناخته شده بود." به موازات آن، مأموریت‌های اطلاعاتی و حملات علیه اهداف ایرانی طبق گزارش‌ها از پایگاه‌های اسرائیلی مانند اربیل طراحی و اجرا شدند. یک ژنرال ایرانی اخیرا به رسانه های یمنی گفته است که حداقل دو پایگاه دیگر در عراق وجود دارد. احتمال تشدید کشف پایگاه اسرائیلی در عراق یادآور روابط نزدیک اسرائیل با الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان است، که طبق گزارش ها، اسرائیل از طریق آن به پایگاه های هوایی آذربایجان واقع در مرز شمالی ایران دسترسی داشت. بر اساس گزارش‌ها، جنگنده‌های اف 35 اسرائیل اکنون در آنجا مستقر هستند. اسرائیل همچنین در جریان جنگ با ارمنستان در سال 2020، پهپادهای مرگبار را به آذربایجان عرضه کرد. ایران نه تنها پایگاه های هواپیماهای بدون سرنشین دیگری دارد و همچنین دانش لازم برای تکمیل ذخایر تخریب شده را نیز در اختیار دارد با این حال، با وجود تحریکات بین اربیل و کرمانشاه، چنین حملاتی تأثیر درازمدت کمی دارند. مطمئناً آنها می توانند توان پهپادهای ایران را خسته کنند.
اما ایران نه تنها پایگاه های پهپادی دیگری دارد و دانش فنی لازم برای تکمیل ذخایر تخریب شده را نیز در اختیار دارد. با توجه به خرابکاری های مکرر اسرائیل در تأسیسات هسته ای ایران، مهندسان ایرانی قطعاً اصل افزونگی را در تمام جنبه های برنامه ریزی و تولید نظامی گنجانده اند. تنش ایران و اسرائیل: خطر یک فاجعه هسته ای در حال پخش است خواندن اگر حمله اسرائیل به عنوان یک هشدار بود، ایران مطمئنا گوش نخواهد کرد. این کشور به تلاش های خود برای شکستن خطوط دفاعی اسرائیل، چه از طریق هواپیماهای بدون سرنشین و چه با وسایل دیگر، ادامه خواهد داد. حمله اخیر حتی تهدیدی برای تشدید خصومت ها و منجر به یک جنگ بالقوه در مقیاس بزرگتر است. در واقع، یک اشتباه محاسباتی از یک طرف یا طرف دیگر می تواند منجر به درگیری مستقیم بین اسرائیل و ایران شود، که در آن ویرانی ایجاد شده توسط هر یک از طرفین نمی تواند حد و مرزی داشته باشد.

آثار Richard Silverstein در هاآرتص، فوروارد، سیاتل تایمز و لس آنجلس تایمز منتشر می شود.او در مجموعه مقالات «زمانی برای صحبت کردن» که به جنگ لبنان در سال 2006 اختصاص داشت، مشارکت داشت و نویسنده مقاله دیگری در مجموعه «اسرائیل و فلسطین: دیدگاه‌های جایگزین درباره دولت‌داری» (رومن و لیتل‌فیلد) می باشد