Uncategorised

بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه در پاسخ به "اولین بیانیه مشترک وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پیرامون 'مداخلات رژیم آمریکا در اغتشاشات اخیر کشور"

sandika

وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه اطلاعیه مشترکی با عنوان “اولین بیانیه مشترک وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پیرامون «مداخلات رژیم آمریکا در اغتشاشات اخیر کشور» در تاریخ ۶ آبان ۱۴۰۱ صادر کردند. این بیانیه که در ادامه روند سناریوسازی های نخ نمای وزارت اطلاعات و صدا و سیما صورت گرفته است، بطور فله ای و از سراستیصال بسیاری از فعالین اجتماعی و‌ مدنی، از جمله خبرنگاران، دانشجویان و فعالین صنفی، کارگری، فرهنگی و مدافعین حقوق اولیه انسانی، و در کل هر فعالیت آزادیخواهانه و عدالت طلبانه، را به نحوی متهم به ارتباط با حکومتهای خارجی و بخصوص آمریکا کرده است. هدفشان روشن است: انحراف افکار عمومی، تحریف واقعیات و مستند سازی ساختگی علیه کسانی که به نوعی با مناسبات استبدادی، تبعیض آمیز و ظلم و ستم نظام و‌ نیز علیه فقر گسترده، اختلاس و دزدیهای نجومی و بی حقوقی مطلق تحمیل شده توسط سیستم سرمایه داری حاکم مبارزه می‌کنند. این ها اعتراضات سراسری و به حق مردم را اغتشاش خطاب کردند و با خشونت هر چه تمام تر به جان جوانان و همه معترضین افتاده اند وبرای توجیه این جنایات آشکار و بی شرمانه باز هم دست به دروغ های بزرگ زده اند.

از جمله در بند ۷ این به اصطلاح «بیانیه مشترک» تحت عنوان “سندیکا سازی و پیوند آنها به یکدیگر” ادعاهایی کاملابی پایه و اساس را بار دیگر در مورد فعالین و تشکلهای کارگری تکرار کرده است. سندیکای کارگران شرکت واحد و دیگرسندیکاها و تشکل های کارگری در ایران و در سطح بین المللی بارها این پرونده سازیهای کاذب را افشا و محکوم کرده اند.

در بیانیه ی اطلاعاتی ها در رابطه با فعالیت های برحق و شفاف سندیکاها و دیگر تشکل های مستقل کارگری چنین گفته شده است: “یکی از محورهای اصلی تحرکات زمینه ساز سرویس های اطلاعاتی دشمن برای وقوع آشوب در کشور، تلاش برای تأثیرگذاری بر اقشار شریفی همچون معلمان، کارگران و دانشجویان از طریق ایجاد گروه های جعلی و آلوده و رهبرسازی برای سوءاستفاده این طبقات بوده که هوشیاری، میهن دوستی و احساس مسئولیت مثال زدنی این اقشار ارجمند موجب خنثی سازی توطئه های بیگانه شده است. مأموران اطلاعاتی و امنیّتی کشور بر بسیاری از ابعاد آن قبیل تحرکات اشراف داشته و در مواردی مشارکت مستقیم اتباع بیگانه و مرتبط با سرویس های اطلاعاتی کشورهای اروپایی را در این باره مورد ضربه قرار داده و نتیجه را به استحضار مردم شریف ایران رسانده اند (منجمله مستند «داستان یک مأموریت» مربوط به اقدامات مجرمانه ی دو مأمور فرانسوی که اخیراً از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد)”.

سندیکای کارگران شرکت واحد تا کنون چندین بار به انتشار این قبیل اکاذیب توسط مقامات وزارت اطلاعات و بازجوخبرنگاران آنها اعتراض نموده است. هماهنطور که اعضای بازداشتی سندیکا در نامه های سرگشاده طی روزهای اخیرگفته اند، این ساخته های دروغین و مشمئزکننده از پیش شکست خورده اند. بنابراین، پاسخ ما نه برای روشن نمودن افکارتاریک عوامل سرکوبگر امنیتی، بلکه برای ثبت در تاریخ است.

حاکمیت با این قبیل پاپوش دوزی ها و سناریوهای از پیش ساخته شده، طی سالیان متمادی، بارها خوشنام ترین نمایندگان و فعالین کارگری در سراسر کشور، از هفت تپه و اهواز، تا سقز و سنندج، تا تبریز و اصفهان و تا شیراز و بوشهر تا مشهد، زاهدان، اراک، کرمان، رشت و تهران … را زندان و اذیت و آزار نموده است. همین قبیل اکاذیب را در مورد فعالین فرهنگی و معلمی کشور نیز بکارگرفته اند و صدها معلم، نویسنده، خبرنگار و‌ هنرمند در چند ماه اخیر در سراسر کشور بازداشت شده اند. کارگر و معلم و تشکلات صنفی آن ها، و نیز دانشجویان و تشکلات شناخته شده و مستقل دانشجویی،را با این قبیل اتهامات بی پایه مورد هدف قرار داده اند. اما حتی عناصر خودشان این دروغ ها را باور ندارند. خوب می دانند که “ایجاد گروه های جعلی و آلوده و رهبرسازی” در کشور توسط حاکمیت جهت سرکوب و کنترل طبقه کارگر و سندیکاهای واقعی و مستقل کارگری به پیش رفته است، از جمله با ایجاد شوراهای فرمایشی اسلامی و نیز “خانه کارگر جمهوری اسلامی” به “رهبری” علیرضا محجوب که نه تنها کارگر نیست بلکه سالیان سال نماینده مجلس، دبیر کل “خانه کارگر” و از “رجال” نظام می باشد. این عوامل حکومتی با رانت و امکانات کامل و حمایت همه جانبه حاکمیت در اجلاس های جهانی به نام کارگران ایران شرکت می کنند که تصویر قابل تحملی از مناسبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زجرآوری که کارگران با آن مواجه هستند به تشکلات مرتبط با خود در کشورهای دیگر منتقل کنند، اما همزمان فعالین کارگری واقعی رابا هر بهانه ای بازداشت می کنند و تحت شدیدترین بازجویی ها و اتهامات سنگین قرار می دهند.

حاکمیت دست تشکلات جعلی به اصطلاح “کارگری” خودشان را باز گذاشته است که با امکانات کامل مالی و تدارکاتی فعالیت ها و سفرهای پر هزینه داشته باشند اما کارگر و معلم و دانشجوی معترض را به شدیدترین شکل ممکن سرکوب می کنند.

سندیکای کارگران شرکت واحد در سال ۱۳۸۴ با اتکای کامل به رانندگان و کلیه کارگران شرکت واحد و با وجود انواع دسیسه های حاکمیت رسما به عنوان یک تشکل مستقل کارگری بازگشایی شد، اما از همان روز نخست تا کنون مورد حمله بی رحمانه و بی وقفه کارفرما و عوامل امنیتی و قضایی قرار داشته است. همانطور که قبلا گفته ایم، “زمانی که سندیکای کارگران شرکت واحد درحال شکل گیری مجدد بود همین عوامل خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار، با تمام امکانات با حمایت پلیس و عوامل امنیتی با چوب و چماق در روز روشن، ۱۹ اردیبهشت ۸۴ ، به محل سندیکای کارگران شرکت واحد حمله ور شدند و اعضای حاضر در محل سندیکا را مورد ضرب و شتم قرار دادند و هرچه را که در سندیکا بود غارت کردند تا بتوانند به اصطلاح خودشان سندیکا را در نطفه خفه کنند تا بلکه راحت تر بتوانند به غارت منابع کارگران ادامه دهند. علیرضا محجوب هم در مصاحبه ای گفته بود اگر می توانست، حضوراً در این حمله به دفتر سندیکای واحد شرکت می کرد واز این که نتوانسته بود با حضورش به چماق دارها در تخریب و ضرب و شتم کارگران سندیکایی کمک کند خیلی ناراحت بود”. همینجا تاکید می کنیم که سندیکاها و فدراسیون های مستقل کارگری در سراسر جهان باید به حضور این عناصر جعلی حکومتی که به نام کارگران ایران در اجلاس های سازمان جهانی کار شرکت می کنند و همچنین نسبت به عضویت علیرضا محجوب در هیئت رئیسه به اصطلاح “فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری” (دبیلیو اف تی یو) اعتراضات گسترده تری سازمان دهند و خواهان اخراج این عناصر جعلی و‌ امنیتی حاکمیت از تمام اجلاس های مربوط به کارگران، قوانین کار وامور اجتماعی و مقاوله نامه های بین المللی شوند.

در پایان یادآور می شویم که حمله همه جانبه امنیتی ها در ماه های اخیر و سناریو سازی آن ها علیه فعالین‌ کارگری و سندیکای کارگران شرکت واحد و کانون های صنفی معلمان و نمایندگان آن ها در شورای هماهنگی تشکل های فرهنگیان ایران و بازداشت جمعی از نمایندگان ما، کوچکترین خللی در عزم ما کارگران و نیز در استقلال کامل ما از کلیه دولت ها و نهادهای دولتی و کارفرمایی و سرمایه داری، در ایران و یا در هر کجای جهان، وارد نخواهد کرد. ما از اعتراضات سراسری مردم‌ برای آزادی و برابری حمایت‌ می کنیم و‌ خود را بخشی از این مبارزه برحق ‌میدانیم، و همانطور که در دو‌ دهه اخیر اثبات کرده ایم، با اتکای کامل به خود و هم طبقه ای هایمان و با حفظ اتحاد، استقلال و در همبستگی با دیگر زحمتکشان و مردم محروم و ستم دیده، زیر بار این شرایط و‌ فضای خفقان‌‌ نخواهیم رفت.

چاره کارگران وحدت و تشکیلات

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه،

۱۱ آبان ۱۴۰۱